233. Okuma serüveninden daima keyif al

Miniğim... Artık çok sık yazmıyorum daha önce açıkladığım nedenlerle... Hem artık ortak bir günlüğümüz de var şimdilik benim yazıp senin resimlediğin. Yakın zamanda tam tersine de dönüşebilir bu durum ki bu da tam olarak 233. dilekle ilintili. Artık sadece bazı kilometre taşlarını bu bloga aktarıyor olacağım ve bunu kaçıramazdım. Söylüyorum: Kasım 2022 itibariyle okumaya başladın! Zaten yaklaşık bir senedir yazmayı bazen sağdan sola, kimi zaman ise harfleri ters kullanarak deneyimliyordun ama okuma konusunda hiç bu kadar yol kat etmemiştin. Bu seni inanılmaz heyecanlandırıyor ve mutlu ediyor, kendinle gurur duymanı sağlıyor. Hazır buralardayken son zamanlarda seni bir başka iyi hissettiren şeyi de yazıvereyim. Jimnastik. Hafta sonu en iyi arkadaşlarınla katıldığın jimnastik sınıfı senin hem bedenini hem de özgüvenini güçlendiriyor. Bu arada biz iki haftalığına İstanbul'daydık ailece ve Kozyatağı'ndaki evin tadilatı başladı. Bodrum'daki ev de aynı şekilde tadilatta, iki hafta kadar sonra taşınacağız. İki yıl sonra yine bir yılbaşı arifesi, yorucu ama heyecanlı günler bizi bekler. Haftaya Tüyap'ta imza günüm var, yaklaşık 10 yıl sonra! Ben gideceğim, siz baba-kız takılacaksınız. Mutlu Mesut'u da tamamladım ve yayınevlerine gönderdim. Şimdilik havadisler böyle. Öpüyorum bal kuşum.

Dönüş yolunda Milas

Günlüğümüzden bir sayfa

İstanbul'a gidiş yolu

7. Doğayı koru

Tatlım benim,

Ayvalık'tan evimize döndük sonunda. Bayram tatili devam ediyor ama babanla burada işlerimiz var. Bir buçuk ay kadar sonra taşınacağız. Sana, ailemize güzel bir ev hazırlıyoruz. Yapılacak pek çok tadilat, alınacak onlarca eşya var. Sana bunları sonra anlatacağım. Yolculuk, özellikle gidişte trafik yüzünden çok yorucuydu. Umarım çok yıpranmamışsındır bebeğim. :(

Tatilin son günü Ayvalık'taki bahçeye bir ağaç diktik. Nektarin ağacı. Sen de şu an karnımda bir nektarin boyutunda olmalısın. O ağaç sesinle birlikte büyür ve meyvelerinden sana elimle yedirmek kısmet olur inşallah.

Senin için bugünkü temennim, yeşili, doğayı seven duyarlı bir birey olman. Seni yetiştirirken bu bilinci kazanman için elimden geleni yapacağım. Bir ağaç dikersen, acımasızca yok edilen ormanlar için daha az çaresiz hissedersin kendini. Yüreğin yine yanar ama soğutursun içinin korlarını o fidenin can suyuyla. Bir ağaç dikersen, gelecek nesillere de can suyu verirsin. Çünkü bunu onlara borçlusun.

5. Materyalist olma

Miniğim, biz babanla bayram tatili için yarın Ayvalık'a gidiyoruz. Senin de oraya ilk gidişin olacak tabii ki bu. Ama ilk tatilin değil. 2 hafta önceki hafta sonu Fethiye'ye kaçmıştık. Resmi olarak ilk tatilin, denizle karnımın içinde de olsan ilk tanışman orada oldu. Ayvalık'ta babaannenlerin yazlığı var. Orada deden, babannen ve halanla birlikte birkaç gün kalıp, eğer ananen ve diğer deden Ören'deyse oraya geçeceğiz.

Bugün sana paradan bahsedeceğim. Yaşamak için olmazsa olmaz, iyi yaşamak için de önemli bir araç orası kesin. Ancak paraya verdiğin önem, bir takım değerlerin karşısında daima yenilmeli. Aile, aşk, arkadaşlık gibi... Parayla mutluluk elbette ki olur. Mesela çok istediğin bir ayakkabı ya da bir araba vardır, paran olur ve ona sahip olursun. Bu durum seni çok mutlu eder ama o ruh hali etkisini kısa süre sonra yitirir, o ayakkabı, o araba gözünde sıradanlaşmaya başlar. Parayla satın aldığın mutluluk geçicidir. Bunu sakın unutma. 

Bir örnek daha vereyim. Babansız ya da sensiz bir dünya turuna çıkıyorum. Tam anlamıyla mutlu olabilir miyim? Hayır. Bir yanım hep eksik kalır. Sizinle paylaşamadığım o güzel anlarda burulur içim. O yüzden Ayvalık ve Ören de olsa, bu tatili sizsiz dünya turuna tercih ederim. Sen de böyle ol bebeğim, paraya gereğinden fazla değer verme ama değerini de bil. 

2. Seyahat et

Bebeğim,

Seni ultrasonda son gördüğümüz günden tam 1 hafta geçti. Bir dahaki görüşmemize de 2 hafta 1 gün var ve seni özledim bile. Her gördüğümde biraz daha büyümüş olduğunu fark ettiğimde kalp atışlarım hızlanıyor. Mutluluktan ağzım kulaklarımda sorular soruyorum doktora. Son ultrasonda ellerini ve ayaklarını bıcır bıcır kıpırdattığını fark etmemizle birlikte baban ve benim bakışıp güldüğümüz anı hiç unutmayacağım. 

Hamileliğimi öğrendiğim andan itibaren serüven dolu bir yolculuğa çıkmış gibi hissediyorum kendimi. Her anı beni heyecanlandıran, meraklandıran, keyiflendiren bir yolculuk. Sadece bedenim değil ruhum da değişiyor, gelişiyor. O nedenle kendime bir yolculuk anlamına da geliyor bu. Varacağım noktaya bekleyerek, sabırla, sessizce ilerlediğim hayatımın yolculuğu... Sonunda seni kucağıma alacağım yolculuk.

Bu kadar yolculuktan bahsetmişken anne ve babanın da yolculuğu, seyahati çok seven bir çift olduğunu bilmeni istedim. Sen daha portakaldaki vitamin bile değilken dünyanın ve Türkiye'nin gidebildiğimiz farklı noktalarına seyahat ettik. Ve bu gezilerde hayatımızın en güzel günlerini geçirdik. Sen gelince de seninle birlikte seyahate çıkmanın hayalini kuruyorum şimdiden. Biraz büyüdüğünde seni teyzene, anneannene ya da halana bırakıp babanla küçük kaçamaklar yapmamıza izin verecek misin?


Dünya çok büyük, çok güzel. Mümkün olan her fırsatta yolculukta bul kendini. Yalnız ya da sevdiklerinle keşfet dünyanı, hayatını, kendini. Döndüğünde her şey çok daha güzel olacak, emin olabilirsin. (Bunu okuduktan sonra, 14 yaşında karşımıza geçip "ben dünya turu yapacağım" demezsin di mi?)

Yeni yeni oluşmaya başlayan gözlerinden öperim.