Öncelikle bu 1 yıl içinde hiç hasta olmadığın için... Gerçekten de rutin kontroller dışında hiç doktora gitmek durumunda kalmadık çok şükür. Ateş ölçeri bile hiç kullanmadık diyebilirim. 1 kere şüphelenip kullandık, onda da ateşin yokmuş zaten. Bunun için kocaman bir maşallah sana.
Annelik ve babalık yorucu ve fedakarlık istiyor. Ama sen, gelişinle bizim düzenimizde çok da büyük değişiklikler yaratmadığın, bize uyum sağladığın, sana uyum sağlamamıza yardım ettiğin için...
Büyük gaz sancıları, büyük ağlama krizleri (sadece 1 kere oldu, Murat dayının nişanında) yaşamadığın, bizi zor durumda bırakmadığın için...
Güzel emdiğin ve güzel yediğin için...
İlk 7-8 ay güzel uyuduğun için...
Komik olduğun, bizi çok eğlendirdiğin için...
İnatçı, tutturan bir bebek olmadığın için...
Tehlikeli hareketlerde bulunup düşerek bir kaza geçirmediğin için...
Yeri geldiğinde kendi kendine oynamayı, kendini oyalamayı bildiğin için... Mesela şu an bu yazıyı yazarken ben, sen de toka kutusunu dağıtmakla meşgulsün.
Tatillerde ve uçaklarda hiçbir sorun çıkarmadığın için...
Bana sıkı sıkı sarılarak muhteşem bir his yaşattığın için...
Sana çok teşekkür ederim kızım. Bunlar ilk aklıma gelenlerdi. Mutlaka daha çok vardır hayatın içinde minnet duyduğum özelliklerin. İyi ki bizim kızımızsın, başkasının olsan çok kıskanırdım.


