117. İz bırak

Bebeğim, minicik meleğim. Sen büyüdükçe hayat daha eğlenceli oluyor. Ve tabii daha yorucu. Ama bin kez değer. O kadar çok yeni şey yapıyorsun ki her ay, her hafta. Mesela ilk kez scooter'a bindin. Deden almıştı sana, ilk kez dondurma yedin ve bayıldın. İlk kez hortumla bahçe suladın. 18 ayı bitirmenle birlikte artık neredeyse her şeyi anlıyor, tüm komutları yerine getiriyorsun. Şaka yapıyorsun, taklit yapıyorsun, dans ediyorsun. Birçok yeni kelime öğrendin. Ay'ı çok seviyorsun, "anne" "baba" diye hitap ediyorsun artık bize. Sağlıklısın, mutlusun. Daha ne isterim, ne isteriz... Çok şükür. 

Bugünkü dileğin konusu da iki ilkle ilgili. İlk kez evin bir mobilyasını boya kaleminle boyadın. Bu da klasiktir ya, her çocuk yapar sanki bunu. Mutfak çekmecelerini seçtin bunun için. İkinci bıraktığın iz de kendi bedeninde. Düştün ve dizlerin yara oldu, kabuk bağladı. Bu da bir klasiktir. Annen de öyle büyüdü, baban da... Sen de biraz daha büyüyünce o kabukları koparma isteği duyacaksın belki içten içe... Dizlerindekinin hemen geçmesini istiyorum tabii ama çekmecedeki o kadar hoşuma gitti ki silmedim bile. 

Dileğim, karşına çıkacak insanların kalbinde de güzel izler bırakman bebeğim.

116. Anlık gülüşlerin kıymetini bil

Kızım, Ören'den bugün döndük. Güzel geçti, hem dinlendim hem de aileyle hatta sülaleyle bolca vakit geçirdik seninle. Fotoğrafları aşağıda bulacaksın ama öncelikle bugünün konusu bir liste ile ilgili. Hayatımdaki en güzel zaman dilimlerini sıraladım:

En güzel yılım: Babanla geçirdiğim ilk yıl. Aşkın ilk yılı, gezme, tozma, heyecan.
En güzel mevsimim: Çocukluğumun yazları. Ailemle, sıcacık, dolu dolu, eğlenceli.
En güzel ayım: Teyzenle Floransa'da ayakkabı tasarımı eğitimi aldığımız ay.  Özgür ve lezzetli.
En güzel haftam: Seninle geçirdiğimiz ilk hafta: Aşırı ama aşırı mutlu, sarhoş gibi yorgun ve mutlu.
En güzel günüm: Babanla evlendiğimiz gün. Coşku, stres ve heyecan bir arada.
En güzel saatim: Seni ilk günler 1 saate yakın emziriyordum. O saatlerden biri.
En güzel dakikam: Kalp atışını duyduğum dakika. Neredeyse seninki kadar hızlı attı benimki de.
En güzel saniyem: Hamile olduğumu öğrendiğim saniye. Anlatamam...
En güzel anım: Baban, sen ve benim aynı anda güldüğümüz tüm anlar. Bu aralar çok olmaya başladı. Komik bir şey oluyor ve üçümüz aynı anda kopuyoruz. Senin komikliği anlamana mı bayılsam aynı anda gülmenin güzelliğine mi şükretsem... Bu anlar çok olsun ve kıymetini bilelim kuşum. Hep şükredelim.

115. Spontaneye güven

Milakuşum, biz ani bir kararla tatile kaçtık. Ölüdeniz ve Kaş'a gittik. Aslında başka bir plan yapmıştık ama ben ehliyetimi unuttuğum için onu gerçekleştiremedik ve her şey spontane gelişti. Böylesi çok daha güzel oldu. Ölüdeniz'de bir karavanda kaldık, denize girmeyi sevdin ve ilk kez lunaparka gittin, paraşütleri gördün. Kaş ise benim için çok özel bir yerdir, 5 senedir gitmemiştim ve senin de görmeni çok istiyordum. Üçümüzün orada olması inanılmaz değerliydi. O yüzden bugünkü dileğim şudur ki, yaptığın plan bozulursa ve gerçekleşme ihtimali yok olursa üzülme. Belki de seni çok daha güzel anlar yaşayacağın bir gelecek bekliyordur. Hemen yeni bir rota çiz ve çok düşünmeden harekete geç. Bu arada yarın da Ören'e gidiyoruz dedenlerle. Şimdi hazırlık yapmam gerekiyor. Muckkkkkk.