172. Sevdiklerinden en fazla 2 ay ayrı kal

Kuzucuğum, 

Bugün Ramazan Bayramının son günü. Ülkede genel olarak yarından itibaren bir normalleşmeye doğru gitme havasının eseceği düşünülüyor. Vaka ve kayıp sayıları azaldı ama sonuçta hala çözümsüz bir koronavirüs gerçeğiyle başbaşayız. Yani normalleşme değil de hep söylenen "yeni normal"e geçme olacak yaşayacaklarımızın adı. Haziran başında yasakların kalkacağı tahmin ediliyor. Seyahat ve çocuklara sokağa çıkma yasakları... Bizim Bodrum'a 4 Haziran'da uçak biletimiz var ama onu kullanmaya cesaret edebileceğimizi sanmıyorum. Karayoluyla gidip Ören'de bir gece konaklamalı mola planımız da var ama bilmiyorum nasıl olur. Dedenler izin belgesi aldılar ve 2 Haziran'da gidiyorlar, belki onların peşine takılırız. Bodrum'da ev fiyatları hem doların yükselmesi hem de müstakil hayat tarzının trend olmasıyla maalesef arttı. Büyük şanssızlık... Ama ne yapalım, belki sonbaharda tekrar deneriz şansımızı. İki hafta önceki teyzenin ziyaretinden sonra yarın da ilk kez halan gelecek. 3 aydan fazla oldu onu görmeyeli... Sonrasında da ev ilaçlanacağı için anneannenlere gideceğiz kalmaya, teyzen de gelecek. Onları da görmeyeli 2 buçuk ay oluyor. Bodrum'a yerleşsek bile bu kadar uzun ara vermezdik. Haydi dileğim bu olsun senin için. Sevdiklerinden daha uzun ayrı kalma inşallah. Bol bol özlem gidermeli 2 gün bizi bekler. Tatlı rüyalar.

Sokağa çıkma yasağı sebebiyle birbiriniz dışında
 kimseyi görmeden geçirdiğimiz ilk ve umarım son bayram!

Minimum sosyal hayat, güçlenen aile bağları,
özlenen insanlar,sadelik ve doğaya yakınlık anlamında
bizim için Bodrum'daki hayatın bir provası oldu bu süreç aslında.

Ekin ve site parkı iyi ki var. İkiniz de bu süreci
fazla etkilenmeden yaşayan şanslı azınlıktaki
çocuklardansınız.

171. Anneler Günü'müz hep böyle bir arada geçsin

Bebeğim...

Bugün Anneler Günü. Bana hayatımda yaşadığım en güzel duyguları tattıran, beni güçlendiren, bir insanla gerçek anlamda "bir" olduğumu hissettiren bir şey annelik. Her gün, her saniye şükrettiren, göz dolduran, hayal kurduran, heyecanlandıran bir şey senin annen olmak. İyi ki... Bugün sen annenleydin ama ben ve baban olamadık. Çünkü korona günleri devam ediyor. Seneye yine geçen seneki gibi hep beraber kutlamak mümkün olur diye umuyorum. Seni hapur hupur öpüyorum minik kolalam, gün ışığım.

Not: Yılbaşına kadar bu evde olmak üzere anlaştık.

170. Haziran başında Bodrum'da ol

Kuşum, haberler iyi yönde. Salgın gerilemeye başladı, vaka ve can kaybı sayısı düşüyor. Genel bir pozitif hava dalgası sardı herkesi. Ama evde ve tedbirli olmaya devam tabii. Anneannenleri, teyzenleri, tüm akrabalarımızı, arkadaşlarımı çok özledim. Acaba Bodrum'a taşınırsak da bu yakıcı özlem duygusuyla baş başa mı olacağım her an... Biraz da orada yaşayacağım hislerin provası oldu bu süreç. O özlemle yaşamaya alışmak için gerçekten oradaki hayatımı çok sevmem gerekecek. Bakalım zaman ne gösterecek? Ev bakabilmek için uçuşların açılmasını bekliyoruz. Bu arada bu evimize de hakkıyla veda ediyoruz. Doya doya her köşesinde zaman geçirmek için de bir fırsat oldu bu süreç... Sahip olduklarımızın, özgürlüğümüzün kıymetini anlamamıza neden olduğundan bahsetmiştim zaten, bir de ne kadar dayanıklı olduğumuzu hatırlattı. Aile içi bağlarımızı da güçlendirdiğini söyleyebilirim. 

Neyse umarım ülkemizde ve tüm dünyadaki olumlu yönde gelişmeler devam eder ve bayramdan sonra mesela Haziran başında Bodrum'a gidebilecek kadar iyileşiriz. Bugünkü dileğim de bu olsun.

23 Nisan'da balkonu süsledik.