Kuzucuğum, bugün cuma, okulda 4. haftanın sonu ve bugün ilk kez seni bıraktığımda öğretmeninin kucağına koşarak bana bye bye yaptın. Geri dönüp seni alacağıma eminsin, öğretmenine güven duyuyorsun. Bravo canım kızım aferin sana. Seninle gurur duyuyorum. Cesaretin, uyumluluğun ve istikrarın inanılmaz. Teşekkür ederim bu süreci böyle güzel yönetmemize izin verdiğin için. Dileğim, hayatının her döneminde cesaret, uyumluluk ve istikrarla sevdiklerinin ve seni sevenlerin günlerini aydınlatman.
Sen daha birkaç aylıkken bu bloga "bir günümüz"ü anlatmış, rutinlerimizi bir bir yazmıştım. Şimdi neredeyse 3 yıl sonra okulun başlamasıyla yine bir rutinimiz oluştu. Ama bu sefer o kadar farklı ki... İkisi de öyle güzel ki... Şimdi de yeni günlük rutinimizi anlatayım sana:
8:00-8:30 arası kalkıp bizim odaya geliyor, bizi uyandırıyorsun.
Giyiniyoruz, çişimizi yapıyoruz.
Ben bir bardak ılık, limonlu su içiyorum.
Senin saçını yapıp akşamdan hazırladığım çantanı alıyorum ve çıkıyoruz.
Yürüyerek ve sohbet ederek okula varıyoruz.
Seni okula bıraktıktan sonra parktaki parkurda müzik dinleyerek yarım saat yürüyorum.
Sonra eve gelip meditasyon yapıyorum.
Kahvaltı yaparken bir bölüm Friends izliyorum.
Biraz sosyal medya.
Sonra bir şeyler yazıyorum.
13:00 gibi seni almaya gidiyorum ya da baban gidiyor.
Gelince bir atıştırmalık yerken Peppa Pig izliyorsun. Ben de kahve içiyorum.
Günlük ihtiyaçlarımıza göre ya bir AVM'ye ya pazara gidiyoruz ya da evde oyun oynuyoruz.
16:30 gibi parka çıkıyoruz. Benimle ya da babanla gidiyorsun.
18:00 gibi dönüyoruz. Ben yemek hazırlıyorum sen de oyuncaklarınla oynuyorsun.
19:00 gibi yemek yiyoruz ailece.
Babanla oyun oynuyorsun ya da beraber belgesel izliyorsunuz.
Ben duş alıyorum bu arada. Sonra seni yıkıyorum.
Saçlarımızı kurutuyoruz. Yatağa geçip seçtiğimiz 2 kitabı okuyoruz.
20.30 gibi ışıkları kapatıp yanına uzanıyorum ve sen uyuyuncaya kadar yanında kalıyorum.
İşte böyle. Ne harika di mi? Çok şükür.
