Minik kuşum, insanoğlu çocukluktan yetişkinliğe geçtikçe masumiyetini yitiriyor bu bir gerçek. Arzular giriyor işin içine, tutkular, hırslar, kıskançlıklar... Çevremize karşı duyduğumuz sınırsız sevgi, şefkat ve anlayış örseleniyor. Ama çocuklar öyle mi? Siz bambaşka ve biz yetişkinlerden çok üstün varlıklarsınız. Hele sen Mila, başka çocuklarda görmediğim ya da fark etmediğim bir duyarlılığa sahipsin. Öyle hassasın öyle duygusalsın ki... Daha minicik yaşında kocaman bir empati yeteneği geliştirdin. Birkaç örnek verceğim. Mahalleden Ekin'le çok iyi arkadaşsınız bu ara. Senden 4 ay büyük Ekin ve çok tatlı o da. Parkta uçan balonu elinden kaçtı ve buna çok üzüldü çok ağladı. Hatta o üzüntüyle sana ters de davrandı. Sen de buna o kadar üzüldün ki ertesi gün babanla ona balon almaya gittin. 3 tane balon aldınız. Biri Ekin'e biri sana biri de Mira'ya (eski en iyi arkadaşını da asla unutmadın Ekin'i buldun diye, onu da düşünmeden edemedin.) Ekin çok sevinecek diyerek ve heyecanla kapısını çaldın ve hediyeni verdin.Öyle insancılsın ki... Bir de Ekin L harflerini söyleyemediği için sana Mira diyor ve bunu çok kafana takıyorsun. Ah kuzum umarım bu iyi niyetin hep cebinde olur ama sana acı çektirmez. Senin yeşil balonlu fotoğrafını Ekin'lerden dönüşte çektim. O fotoğraf ve yeşil balon senin bu güzelliğinin sembolü olarak hatıra kalsın istedim.
Bu arada dün üç günlük sürpriz bir Bodrum tatilinden döndük. Bir ev bakmaya gittik orada ama pek beğenmedik. Sarı yazın keyfini çıkarttık biz de...
Malesef dönüşte hasta oldun ama... Hafif ateşin var ve öksürüyorsun. Şu an ben bunları yazarken salonda inleyerek uyuyorsun. Of inşallah çabucak düzelir, okuluna arkadaşlarına geri dönersin. Bir gün biz parktayken Ekin'in elinde balık kraker vardı ve sana ikram etti, sen de bayıldın tabii. Ve Bodrum otogardaki büfelerden birinde onu görünce hatırladın ve "Anne Ekin'in balık krakerinden alalım mı? Ona götürücem, parkta yiyicez." dedin. Ben de dayanamayıp aldım. Ve sen onu bütün tatil boyunca ambalajını açmadan, bir tane bile yemeden sakladın. İnanamadık babanla. Bahsettiğim inceliklerin bunlar işte. Öpüyorum gözlerinden.
