Miniğim... Artık çok sık yazmıyorum daha önce açıkladığım nedenlerle... Hem artık ortak bir günlüğümüz de var şimdilik benim yazıp senin resimlediğin. Yakın zamanda tam tersine de dönüşebilir bu durum ki bu da tam olarak 233. dilekle ilintili. Artık sadece bazı kilometre taşlarını bu bloga aktarıyor olacağım ve bunu kaçıramazdım. Söylüyorum: Kasım 2022 itibariyle okumaya başladın! Zaten yaklaşık bir senedir yazmayı bazen sağdan sola, kimi zaman ise harfleri ters kullanarak deneyimliyordun ama okuma konusunda hiç bu kadar yol kat etmemiştin. Bu seni inanılmaz heyecanlandırıyor ve mutlu ediyor, kendinle gurur duymanı sağlıyor. Hazır buralardayken son zamanlarda seni bir başka iyi hissettiren şeyi de yazıvereyim. Jimnastik. Hafta sonu en iyi arkadaşlarınla katıldığın jimnastik sınıfı senin hem bedenini hem de özgüvenini güçlendiriyor. Bu arada biz iki haftalığına İstanbul'daydık ailece ve Kozyatağı'ndaki evin tadilatı başladı. Bodrum'daki ev de aynı şekilde tadilatta, iki hafta kadar sonra taşınacağız. İki yıl sonra yine bir yılbaşı arifesi, yorucu ama heyecanlı günler bizi bekler. Haftaya Tüyap'ta imza günüm var, yaklaşık 10 yıl sonra! Ben gideceğim, siz baba-kız takılacaksınız. Mutlu Mesut'u da tamamladım ve yayınevlerine gönderdim. Şimdilik havadisler böyle. Öpüyorum bal kuşum.
 |
| Dönüş yolunda Milas |
 |
| Günlüğümüzden bir sayfa |
 |
| İstanbul'a gidiş yolu |
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder