98. Kar özleme

Beklediğimiz kar, dün, yani 1 Mart itibariyle yağdı. Gerçi çok çok azdı, ince bir örtüyle kaplanmıştı her yer ama sabah uyandığımızda balkondaki karı görür görmez attığın çığlık (o nefis 'Aaa'larından biri) paha biçilemezdi. Seni bir kar havası alman için bahçeye çıkardığımızdaki şaşkın donukluğunu ve uzattığımız bir parmak kara asla dokunmak istememeni hiç unutmayacağım. 

1 sene bile yağmasa özlüyoruz bak karı. Belki de baharın gelmesi için o duruluğa, sessizliğe  ve beyazlığa ihtiyacımız var. Çevremiz gibi, içimiz de karla temizleniyor, karla huzur buluyor. O taneler kalbimize usul usul yağıyor ve bahar ancak onlar eriyince başlıyor ruhumuzda. Bu aralar yine sık sık şehit haberi duyuyoruz. Sözcükler yetersiz. Baharın gelişi bile tatsız. Sen karları hiç özleme bebeğim. Her kış doya doya keyfini çıkar o masum beyazlığın. Ve baharı güzel karşıla, hak ederek başla ona.