Sonunda taşındık işte. Ve tam da o gün annen hastalandı! Buraya ilk sabah babanın beni çektiği fotoğrafı koyuyorum. O sırada boğazım çok ağrıyordu. Şimdi de nezle, halsizlik, kırgınlık şeklinde devam ediyor. Toparlamam gereken çok şey varken, mecburen yatıyorum. Beni o Anthill'deki Carrefour'dan içtiğim son soğuk su mahvetti. Sana "terli terli soğuk su içme" demiyorum bak, sonbahar başladı mı soğuk su içme yeter. Yoksa o tatlı, minik boğazların şişer ve ben çok üzülürüm. Şimdi bile hasta olduğum için iştahım biraz kesildi diye canım sıkkın. İnşallah seni fazla etkilemiyordur bu durum ve umarım ilaçsız atlatmayı başarırım.
Evimiz, hala bir çok eksiği olmasına rağmen çok güzel oldu. Seninle burada yaşayacağımız her anı iple çekiyorum. Taşındığımız gün, deden, anneannen, teyzen, Esra teyzen, babannen ve halan da buradaydı ve sağ olsunlar bize çok yardım ettiler. Yarın da yine anneannen, teyzen ve benim teyzem gelecekler. Zink'le yani teyzemle taşınmanı da çok istiyorum meleğim. O benim için de Filiz için de anne yarısından bile öte, nev-i şahsına münhasır bir insan, özel bir kişiliktir. Canım Ziynet teyzem.
Öpüyorum pembe yanaklarından.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder