9 günlük bayram tatilini babanla birlikte yeni evimizde yedik kuzucuğum. Yedik derken, gerçek anlamıyla! Pek dışarı çıkmadan, mutfakta, verandada, yeni masada, üst balkonda bir şeyler yemekle geçti günler diyebilirim. Bayramın ilk günü Pendik'e gittik. Pazar günü de deden ve anneannen geldiler verandadaki çiti onarmaya, sonra o çitleri kapatacak ağaç almaya gittik. Onun dışında evdeydik diyebilirim. Ve çok eğlenceliydi pek bir şey yapmadan evin keyfini sürmek. Gelsin mangallar, gitsin patatesli gözlemeler şeklindeydik. Benim karnım da özellikle son iki haftada iyice büyüdü. Tabii onun içinde sen de... Bu "yeni ev" tatilinin sonlarına doğru baban da tekmelerinden nasibini aldı çok şükür. Sen tekme atmaya başladığında hemen babanı çağırıp elini karnıma koymasını istedim. Fakat koyduğu anda hareketlerini aniden kestin. Ben "utandı galiba senden" diyince baban, "utanma kızım" dedi ve sen ani, küçük ama keskin bir tekme attın ona. Aslında tekmeden çok çimdik diye nitelendirilebilir. Çok tatlıydı. Baban da çok belli etmese de, heyecanlı. Onu da çok seviyorum. İşle ilgili sıkıntılar kısa sürede çözülse o da daha rahat bir nefes alacak.
Dün temizlik vardı evde. Sonunda tam anlamıyla yerleştik sayılabilir. Cuma günü de yeni doktor amcanla randevumuz var. Görüşmek üzere güzel kızım benim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder