203. Mutlu bir doktor ol

Evet bebeğim dün hastaneye gittik ve babanla benim iyileştiğimiz, doktor tarafından da onaylandı. Koronayı yendik yani ailecek. Binlerce kez şükürler olsun. Bu süreçte çok tatlı doktorlarla iletişim kurduk. Sen de onların muayenelerini dikkatle izledin. Eve gelince de: "Anne ben büyüyünce doktor olucam, böylece siz hasta olunca hastaneye gitmemiz gerekmez, ben sizi muayene ederim" dedin. Ne tatlı bir dilek. Ne yalan söyleyeyim, seçeceğin mesleğe karışmayı asla düşünmesem de hayalimde doktor olman vardı hep. İnşallah eğer gerçekten istiyorsan ve mesleğini yaparken mutlu olacaksan, olursun. Bu da iyileşmiş, şımarık annenin gizli bir dileği olsun. Ve sana çok yakışacağına eminim bu arada. 

202. Kız kardeşinle çok güzel bir bağın olsun

 Eveeet çiçeğim, artık burada da açıklayabilirim, teyzen 4 aylık hamile! Bir kızı olacak. Senin de "KUZEN DEMEK KARDEŞ DEMEK" kontenjanından bir kardeşin... O kadar mutluyum ve o kadar heyecanlıyım ki... Ben de teyze olacağım, sabırsızlanıyorum onu kollarıma almak için. İsmi muhtemelen İnci olacak ve İnci ile arandaki yaş farkı tam tamına, ayına kadar benim teyzenle aramdaki yaş farkı kadar. Yani inşallah ablalık duygusunu tatmanın yanı sıra bir hayat arkadaşı geliyor sana. Çok şanslısın ve çok  şanslıyım. Kesin konuşmak yersiz olabilir ama biz 2. çocuk sayfasını kapattık babanla, kısmet değilmiş diyelim. Ama İnci ile birbirinize kardeşlik edeceğinizden eminim. Aranızdaki bağ hep çok güçlü olsun dilerim. Şükürler olsun.

Ha bu arada bir şükür de babanla benim iyileşmemize ve sana bulaşmamasına. Kolay olmadı, sıkıntılı günlerdi ama geçti, bitti.

201. Bu günler geçsin ve Bodrum'a gidelim

 Kuşum...

201. dilek hakkımı bu kez ailemiz için kullanmak istiyorum. Bu Corona belasından bir an önce sapasağlam kurtulup köyümüze gitmeyi her şey den çok istiyorum şu an. Baban da yakalandı maalesef ve sen ikimizin arasında perişan oluyorsun. Bu akşam 6. akşam, 38 derece ateşle yazıyorum bu satırları. Babanda ateş yok, evin ve senin sorumluluğunu o aldı. Anneanneler, babaneler yemek taşıyor. Ve en ama en önemlisi senin hiçbir şeyin yok. Sadece biraz zayıfladın, iştahın gitti. Yaklaşık 1 hafta sonra atlatmış olacağız inşallah. Yeter ki hastaneye düşmeden bitsin bu süreç. Senin bu günlerde yaşının üstünde anlayışlı ve olgun tavrına gözlerim doluyor. O küçücük omuzlarına istemeden yüklediğimiz zorunluluklar için kahroluyorum. "Seninle yatmayı çok özledim anne" derken sesinin titremesi içime dokunuyor. Seni kocaman, sınırsızca öpmeyi çok ama çok özlüyorum. Geçecek bebeğim. Motorları maviliklere süreceğiz.

200. Yeniden sarılalım

 

Corona testim pozitif çıktı. Tek dileğim, sana yeniden
doya doya sarılabildiğim günlere kavuşmak.

199. Vicdan azabı seni yormasın

Bebeğim,

Annelikte vicdan azabının hiç eksik olmadığını duymuştum bir yerlerden. Yaşadığın şartlar, olanakların, çocuğuna maddi manevi verebildiklerin ne olursa olsun bunu yaşıyorsun. Her zaman tam tersi seçeneğin daha iyi olup olmadığını sorguluyorsun çocuğun için. Ya da yeteri kadar iyi bulmuyorsun ilişkinizi, ona sunabildiklerini. 

Şu dönem kaynağı belirsiz bir iç sıkıntısı içindeyim. Bu geçici mi, son bir senede yaşananların birikimi mi bilmiyorum. Kolay süreçler değildi ve halen devam ediyor. Corona, evin satışı, iki ayrı yere taşınma ve en önemlisi Mesut'un kaybı... Bu aralar endişem, acaba seninle yeterince oyun oynayıp oynamadığım... Açıkçası bunu bazen hiç istemiyorum, zor geliyor çok. Ama buna da yemek gibi, uyku gibi ihtiyaç duyduğunu biliyorum. Oyunsuz günümüz yok ama bunu şevkle yapmadığım için de vicdan azabı duyuyorum. Bol bol sarılma, öpüşme, koklaşma komiklikler ve kahkaha ile idare ediyoruz bu dönem. Tebdil-i mekanda ferahlık vardır diyorum. İnşallah Bodrum'a gidişimizle ve baharın gelişiyle daha güzel oyun zamanları bizi bekliyor olacak. Senin için dileğim, vicdan azabı duyduğunda içini ferah tut. Geçerli bir sebebi ve çaresi vardır, yeter ki sağlık olsun.

Not: Şimdi yanıma yaklaştın şunu diyerek: Oyun oynayalım mı anne!

198. Sevdiklerinden uzaklaşacak olmak seni üzmesin

 Canımm benim canımm...

Bodrum'a gidiş tarihimiz belli oldu.  5 Nisan. O zamana kadar bol bol ailemizle bir arada olma fırsatı yaratmaya çalışıyorum. Teyzen, kuzenlerin, annene ve deden, halan, babane ve deden, arkadaşların, benim arkadaşlarım... Hepsi ayrı ayrı kıymetliler. Bu arada pandemi devam ediyor. Sayılar hala çok yüksek ama büyüklerin çoğu aşılandı. İnişli çıkışlı bir psikolojideyim ben de. Mesko dayın hala ve her daim içimi kanatıyor ilk günkü gibi, gidecek olmanın stresi, Covid, ekonomik belirsizlikler derken aslında hepimiz bir kasvet bulutunda çırpınıyoruz. Baharat Sınıfı'nın çıkış tarihi de sonbahara ertelendi. Biraz moralim bozuldu ona da. Ama iki yeni kitaba başladım, sonra bahsedeceğim bundan. 

Sen bu arada iyisin çok şükür, mutlusun ve akıllısın. Eylül için Bodrum Çocuklar Evi'ne kaydını yaptırdık. Kontenjan açılırsa öncesinde de gidebilirsin belki. Dilerim, Bodrum nedeniyle sevdiklerinden uzak kalacak olman senin için bir yara olmaz. Gerçi uzun aralar vermeye niyetim yok İstanbul'a. Hayat seninle güzel bebeğim, iyi ki bizimlesin. 

197. Gümüşlük'te mutlu ol

 Melekkom, 

İşte Bodrum'daki evden ilk yazım sana... Henüz göç etmedik ama 1 haftalığına yerleştirmeye, tanışmaya, kaynaşmaya geldik. Yarın da dönüyoruz biricik İstanbul'a. Dileğim, burada mutlu olman ama sen zaten gelir gelmez sevinçle coşmaya başladın. Zaten genelde minik bi Polyannasın, sanırım bu özellik benden sana geçmiş. Baban karamsarlar karamsarı çünkü. Ev, bahçe, muhit, köy, çarşı, sahil o kadar güzel ki... Burayı, Gümüşlük'ü o kadar sevdik ki... Ve seninle yapacak o kadar çok şey var ki burada, düşündükçe içim heyecanla doluyor. Burası taze bir nefes oldu hepimize, başladığı gibi güzel devam etsin. Nisanda görüşürüz Bodrum.

İstanbul'da ancak Mayıs ayında ve kmlerce yol
kat ettikten sonra bulabildiğim gelinciğin Bodrum'da
Şubatta yol üstü kaldırımlarında karşıma çıkması...

Evden yürüyerek 15 dakikada ulaştığımız
Kadıkale sahili.

Evden yürüyerek yine 15 dakikada
ulaştığımız Gümüşlük sahili

Bodrum merkez Starbucks önü.

Evde ilk gece.

Dış kapıyı açınca gözümün gördüğü.

Canım benim.