166. Minnettar ol

Milakuşum... Sıra dışı zamanlardan geçiyoruz. Çin'de sene başında çıkan Corona virüsü dünyayı ele geçirdi adeta. Avrupa kırılıyor. Özellikle İtalya. Her gün binlerce vaka çıkıyor, yüzlerce kişi hayatını kaybediyor. Birçok ülkede karantina var, havaalanlarında kapılar kapatıldı. Bizde de geçen hafta ilk vaka çıktı. Şu an vaka sayısı 18. Bakalım bir sonraki yazımda kaç olacak... Herkes endişeli ve panik halde olanları izliyor. Okullar kapatıldı. Mümkün olduğunca evde kalmaya, zorunlu kalmadıkça dışarı, özellikle de kalabalık yerlere gitmemeye yönlendiriliyor insanlar.

Ve bu kaos ortamında bizim evin satışının gerçekleşmesi ne acayip bir şeydir. Sonunda oldu, kafamızdaki rakama yakın bir tutarla bu evdeki maceramızın sonuna geldik. Sen burada doğdun, büyüdün ve bu ev benim için özellikle o sebepten çok önemli. Tadını çıkardık ama yeterince. Artık başka yollara düşme, başka keyifler tatma zamanı. Bodrum hayalimiz var. Onu daha sonra anlatacağım. Ancak şimdi dileğimi yazıp uyuyacağım. İnsan bazen etrafındaki küçük şeylerin onu ne kadar şanslı kıldığını unutuyor. Bazen yoksunluklar daha derin düşünmeyi kolaylaştırıyor. Ben de birçok şey için ne kadar minnettar olduğumu hatırladım bu zamanda. Öncelikle sağlıklı olduğumuz için, soframıza gelen yiyecekler için, dilediğimde sıcak suyla alabildiğim duş için, temiz suyu doyasıya içebildiğim için, senin neşen, babanın gücü için, hiç kesilmeyen elektrik için, internet için, sana bunları yazabildiğim ve ailelerimizi dilediğimiz an görebildiğimiz için minnettarım. Sen de ol.

İlk bisikletin için dedene minnettar olduğuna eminim!