165. Felaketlerin yaşanmadığı bir Dünya'n olsun

Kuzucuğum,

Geçen hafta sonu Ankara'daydık. Teyzenin ilk kişisel sergisi vardı. Sülalecek gittik diyebilirim. Çok keyifliydi her şey, bizim için de mini bir tatil ve değişiklik oldu. Ayrıca ilk kez Anıtkabir'i ziyaret ettiğin için de önemli bir seyahatti bu.

2020'nin ilk üç ayını sanırım dünya pek hoş hatırlamayacak. Ayrıntıları yazmak istemiyorum, merak edersen bakarsın. Ama ana başlıkları yazayım: Deprem, uçak kazası, yangınlar, şehitler, savaş, mülteciler, virüs... Bunlar ilk aklıma gelenler. Umarım yılın bundan sonraki ayları, baharın da gelişiyle daha güzel olur. Havalar ılıklaştı, cemreler düştü. Yine de bu yaşanılanlar insanları kötü yönde etkiliyor bence. Geçen yıllardaki bahar coşkusunu üzerimde hissetmememin nedeni bu olsa gerek. Sen ise çok iyisin, büyüyorsun, gittikçe oturup konuşabileceğin, her şeyi anlayan, bilmeye çabalayan ve düşünen küçük bir insana dönüştüğünü görmek beni büyülemeye devam ediyor. Yaşam ışığım benim, güzel, akıllı kızım. Dileğim, böyle felaketlerin yaşanmadığı bir dünyada parlaman.