Bebekkom,
Bodrum'da ilk Anneler Günümüz. İnşallah seneye teyzen de anne olacak ve dileğim annemizle de hep beraber geçirmek olsun Anneler Günü'nü. Coronasız zamanlarda...
Bu blog aslında sadece bir kişi için açıldı. Şu an karnımda kendi kendine oyunlar oynayan ve her geçen gün hızla büyümeye devam eden bebeğim için. Her yazı, senin için tuttuğum bir dilek içerecek bebeğim. Bir gün okuyabilmen dileğiyle...
Bebekkom,
Bodrum'da ilk Anneler Günümüz. İnşallah seneye teyzen de anne olacak ve dileğim annemizle de hep beraber geçirmek olsun Anneler Günü'nü. Coronasız zamanlarda...
Günler Gümüşlük'te büyük bir hızla geçiyor kuşum. Ne olduğunu anlamadan saate bir bakıyorum 5 olmuş. Bahçede yapacak iş tükenmiyor, yoruluyoruz ve cuppa yatağa her akşam erkenden. Bol oksijen, temiz gıda ve aktif çalışma insanı dinç tutuyor. Corona'nın akciğerlerimizdeki izinin silinmiş olduğunu varsayıyorum. Sen de bu yeni ve her köşesi farklı bir keşif dolu hayata hemen adapte oldun.
| Mayıs geldi ve biz havuz sezonunu açtık. |
| Bahçeyi kırmızı beyaz güller bastı. |
Memim!
Şu an sana bu satırları Bodrum'daki bahçemizde çimlerin üzerine uzanmış yazıyorum. Sen babanla bizim sokakta bahçelerinde inek, koyun ve tavuklar olan eve gittiniz. Yenidoğan kuzuyu görmeye ve bahçelerinden sebze, tavuklarından yumurta almaya. 25 Nisan Pazar günü geldik buraya ve 26 Nisan'da yani dün tam kapanma kararı alındı perşembe gecesinden bayramın bitişine kadar tam 17 gün. Son anda kaçtık diyebilirim yani, sayılar ve durumlar fena ama bu yazının konusu onlar değil, yeterince korona yaşadık! Gerçekten çok mutluyum, çok mutluyuz burada. Evi ve bulunduğumuz lokasyonu çok seviyorum. Dün sana buradan bir bebek aldım, ismini İda koyduk, Bodrum'daki hayatımıza bizimle birlikte başladı o da. Darısı Pişi'nin başına... Haydi bu seferki dileğim de bu olsun.
Bu arada dün yürüyüş yaparken ayağımı burktum ve bileğim davul gibi şişti! O da nazar boncuğumuz olsun...
Not: Şimdi geldiniz ve sen daha önce hiç görmediğimiz renklerde bir kelebeğin fotoğrafını çekiyorsun, daha ne isterim...
| İstanbul'da görmek için km'lerce kat ettiğimiz gelinciklerin evin önünden fışkırması... |
| Bu yazıyı yazdığım yer. |
| Kamuflaj kelebek |
Evet bebeğim dün hastaneye gittik ve babanla benim iyileştiğimiz, doktor tarafından da onaylandı. Koronayı yendik yani ailecek. Binlerce kez şükürler olsun. Bu süreçte çok tatlı doktorlarla iletişim kurduk. Sen de onların muayenelerini dikkatle izledin. Eve gelince de: "Anne ben büyüyünce doktor olucam, böylece siz hasta olunca hastaneye gitmemiz gerekmez, ben sizi muayene ederim" dedin. Ne tatlı bir dilek. Ne yalan söyleyeyim, seçeceğin mesleğe karışmayı asla düşünmesem de hayalimde doktor olman vardı hep. İnşallah eğer gerçekten istiyorsan ve mesleğini yaparken mutlu olacaksan, olursun. Bu da iyileşmiş, şımarık annenin gizli bir dileği olsun. Ve sana çok yakışacağına eminim bu arada.
Eveeet çiçeğim, artık burada da açıklayabilirim, teyzen 4 aylık hamile! Bir kızı olacak. Senin de "KUZEN DEMEK KARDEŞ DEMEK" kontenjanından bir kardeşin... O kadar mutluyum ve o kadar heyecanlıyım ki... Ben de teyze olacağım, sabırsızlanıyorum onu kollarıma almak için. İsmi muhtemelen İnci olacak ve İnci ile arandaki yaş farkı tam tamına, ayına kadar benim teyzenle aramdaki yaş farkı kadar. Yani inşallah ablalık duygusunu tatmanın yanı sıra bir hayat arkadaşı geliyor sana. Çok şanslısın ve çok şanslıyım. Kesin konuşmak yersiz olabilir ama biz 2. çocuk sayfasını kapattık babanla, kısmet değilmiş diyelim. Ama İnci ile birbirinize kardeşlik edeceğinizden eminim. Aranızdaki bağ hep çok güçlü olsun dilerim. Şükürler olsun.
Ha bu arada bir şükür de babanla benim iyileşmemize ve sana bulaşmamasına. Kolay olmadı, sıkıntılı günlerdi ama geçti, bitti.
Kuşum...
201. dilek hakkımı bu kez ailemiz için kullanmak istiyorum. Bu Corona belasından bir an önce sapasağlam kurtulup köyümüze gitmeyi her şey den çok istiyorum şu an. Baban da yakalandı maalesef ve sen ikimizin arasında perişan oluyorsun. Bu akşam 6. akşam, 38 derece ateşle yazıyorum bu satırları. Babanda ateş yok, evin ve senin sorumluluğunu o aldı. Anneanneler, babaneler yemek taşıyor. Ve en ama en önemlisi senin hiçbir şeyin yok. Sadece biraz zayıfladın, iştahın gitti. Yaklaşık 1 hafta sonra atlatmış olacağız inşallah. Yeter ki hastaneye düşmeden bitsin bu süreç. Senin bu günlerde yaşının üstünde anlayışlı ve olgun tavrına gözlerim doluyor. O küçücük omuzlarına istemeden yüklediğimiz zorunluluklar için kahroluyorum. "Seninle yatmayı çok özledim anne" derken sesinin titremesi içime dokunuyor. Seni kocaman, sınırsızca öpmeyi çok ama çok özlüyorum. Geçecek bebeğim. Motorları maviliklere süreceğiz.