Memim!
Şu an sana bu satırları Bodrum'daki bahçemizde çimlerin üzerine uzanmış yazıyorum. Sen babanla bizim sokakta bahçelerinde inek, koyun ve tavuklar olan eve gittiniz. Yenidoğan kuzuyu görmeye ve bahçelerinden sebze, tavuklarından yumurta almaya. 25 Nisan Pazar günü geldik buraya ve 26 Nisan'da yani dün tam kapanma kararı alındı perşembe gecesinden bayramın bitişine kadar tam 17 gün. Son anda kaçtık diyebilirim yani, sayılar ve durumlar fena ama bu yazının konusu onlar değil, yeterince korona yaşadık! Gerçekten çok mutluyum, çok mutluyuz burada. Evi ve bulunduğumuz lokasyonu çok seviyorum. Dün sana buradan bir bebek aldım, ismini İda koyduk, Bodrum'daki hayatımıza bizimle birlikte başladı o da. Darısı Pişi'nin başına... Haydi bu seferki dileğim de bu olsun.
Bu arada dün yürüyüş yaparken ayağımı burktum ve bileğim davul gibi şişti! O da nazar boncuğumuz olsun...
Not: Şimdi geldiniz ve sen daha önce hiç görmediğimiz renklerde bir kelebeğin fotoğrafını çekiyorsun, daha ne isterim...
 |
| İstanbul'da görmek için km'lerce kat ettiğimiz gelinciklerin evin önünden fışkırması... |
 |
| Bu yazıyı yazdığım yer. |
 |
| Kamuflaj kelebek |
