Güzel kızım,
17. dilek ve 18. haftamız beraber... Neredeyse yarısı bitiyor hamileliğimin ama inan hala inanamıyorum gerçekliğine. Göbeğim ciddi anlamda çıktı bu son 2 haftada. Yavaş yavaş kendini göstermeye başladın bebeğim. Hatta galiba hissettirmeye de başladın. Çok emin değilim ama geçen hafta birkaç kez sanki karnımdaki hareketlerini hissettim. Her kadın farklı haftalarda hissedermiş ama genel olarak 16. haftadan itibaren hissedildiğini okudum. Emin olmak için aynı hisleri daha güçlü yaşamaya başlayacağım birkaç hafta sonrasını beklemem gerekiyor. O yüzden bugünkü dileğim, karnımda kendini evinde gibi hissetmen ve hareketlerini kısıtlamaman. :) Uzat şöyle bacaklarını, kaldır kollarını, dön poponu, savur bir tekme. Çekinme!
Tabii ki sadece içimdeki hareketlerine yönelik değil bu dileğim, dışarı çıkınca, büyüyünce, koca kadın olunca bile hareketli olmanın vücuduna, ruhuna, beynine faydalarını hisset. Seveceğin bir spor mutlaka olur. Onu yapmaya çalış düzenli olarak. Yapamasan bile bol bol yürü. Sadece bedenini değil, beynini de çalıştırır uzun, güzel yürüyüşler.
Ben de bugün hareketliydim. Hamile yogası derslerine başladım. O kadar iyi geldi ki... Bir de hoca dersin başında bize şöyle dedi: "Şimdi herkes sağ elini kalbinin, sol elini karnının üstüne koyup bebeğini hissetsin." İnanamadım. Ben zaten bu hareketi ilk üç ay her sabah uyandığımda, sana yakın hissetmek için içgüdüsel olarak yapıyordum bebeğim. O zamanlar hem kaybetme korkum yüksekti hem de karnım belirginleşmediği ve tabii ki hareketlerini hissetmediğim için kendimi sana o pozisyonda yakın hissediyordum. Hatta buraya bile yazmıştım geçen aylarda bunu. Sonradan unutuverdiğim oldu bazı sabahlar ama demek ki bilmeden doğru bir şey keşfetmişim. Yine her sabah seni elimin altında ve kalbimin içinde hissederek uyanmaya devam o zaman. Seni seviyorum bebeğim.
