Bu aralar işin gücün, derdin, amacın, her şeyin "oyun". Gerçekten çocuklar için oyunun önemini biliyordum ama demek ki özellikle bu dönem bütün hayat oyundan ibaret. Legolar olmazsa olmazımız. Onlarla bakkal yapıyoruz, okulun bahçesi yapıyoruz. Oyun hamurlarına bayılıyorsun, zaten bir şeyleri bir şeylere benzetmeyi çok sevdiğin için sürekli onlarla bir şey yaratma ya da bize yarattırma çabasındasın. Resim yapma, boyama da vazgeçilmezin ve bu konuda cidden yeteneklisin. Sana doğum günü hediyesi olarak aldığımız Barbie evi, tüm oyuncaklarının aksine salonda değil, odanda duruyor ve odana girdiğin anda ona koşup dakikalarca oynuyorsun, bazen oradan ayrılmak istemiyorsun, ben yalnız iniyorum aşağıya. Puzzle'larla da bu aralar çok zaman geçiriyoruz. 4 parçalıları yapabiliyorsun. Ve tabii kitaplar, her daim 1 numaralı oyuncağın.
Oyunlarımız ise, saklambaç, yakalamaç, top, Ali Baba ve Kırmızı Köpek tombalası... Tüm bu oyuncaklar ve oyunlarda ya beni ya da babanı mutlaka yanında istiyorsun. Bizimle birlikte oynamak en büyük eğlencen. Yalnız başına çok kısa bir süre oynuyorsun, arkadaşların geldiğinde de birlikte değil de paralel bir oyun söz konusu. Bu da bu yaş için doğru olan...
Bazen çok yorgun olsam da seninle oynamak çok eğlenceli ve çağrını hiçbir zaman reddetmemeye çalışıyorum, baban da öyle... Birlikte oynayacağımız dönemler sınırlı, çünkü hızlı büyüyorsun ve belki de bir gün biz bir oyun oynamak isteyeceğiz ve bu senin için pek iyi bir fikir olmayacak! O yüzden tadını çıkarıyorum ve seninle çok çok büyüsen de oynayabileceğimiz bize özel bir oyunumuz olsun istiyorum. Bunu araştıracağım. Dileğim, böyle bir oyun bulmak ve bunu ikimiz kaç yaşına gelsek de oynamak. Seni seviyorum.
