137. İlham ol

Mila'm, kızım, canım, balım, ilham kaynağım, hayranlığım, şaşkınlığım... Geçen hafta korktuğum gibi geçmedi. Seninle gurur duyuyorum. Cesaretle, olgunlukla ve sabırla bu işin üstesinden geldin. Memeye ne kadar düşkün olduğunu çok iyi bildiğim için bu tutumunla beni kendine bir kez daha kendine aşık ettin. Benim akıllı, güzel, iyi kalpli, uslu kızım...

İlk gece zor geçti ve çok ağladın ama sadece 1 kez. Sonra durumu kabullendin. Her zaman aklında biliyorum ve arada tutuyorsun da ama bir daha emmek istemedin. Yara bandı ve sabır taşı işe yaradı.

Tabii bu arada bolca süte düştün. İştahın da epey çoğaldı. Gece uyanmaların çok azaldı, hatta bazen deliksiz uyuyorsun. Ama şu 1 haftada sadece 1 kez öğlen uyudun. Uyuyamıyorsun öğlenleri, nasıl olacak bilmiyorum... Yarın seni 7'de uyandırmayı planlıyorum sabah. Belki erken uyanırsan uyuyabilirsin. 

Sonuç olarak bu çok büyük bir dönemeçti bebeğim ikimiz için ve birlikte üstesinden geldik. Çok şükür çok üzülmeden... Ben hep sana kanalize olduğum için kendi hislerimi henüz tartamadım, zamanla anlarım. Ama kesinlikle bildiğim seni emzirmekten hep çok mutlu olduğum ve emzirmeyi özleyeceğim... Bir de 2 sene emzirebilmiş olmanın minnetini ve huzurunu yaşıyor olduğum. Dileğim bana ve çevrene her zaman bu dönemdeki gibi ilham olman.

Buraya unutmamak için senin bu dönemde kurduğun komik ve biraz hüzünlü cümlelerini ekleyeceğim.

Ben: Bak Ata emmiyor, Eylül emmiyor, Demir emmiyor, Mira emmiyor.

Sen: Bir tek biz kaldık.

********

Sen: Bu memeler acı oldu anne, daha iyi meme bulucaz.

*******

Sen: Memede süt bitti anne.

Ben: Evet ama yine de onları çok seviyoruz di mi?

Sen: Çok seviyoruz.