Bugün günlerden salı. Cumartesi günü hiç beklemediğim bir zamanda seni gördüm bebeğim. Oysa daha kontrolüme 10 gün kadar vardı. Seni görmek, iyi olduğundan emin olmak için sabırsızlandığım günlerden biriydi yine. Sanırım bu telaşımı, özlemimi hissetmiş olacaksın ki karnımda biraz yaramazlık yaptın. Küçük sancılarım olunca babanla biraz telaşlanıp doktoru aradık. Mutlaka kontrole gitmem gerektiğini söyleyince de soluğu acilde aldık. Çok şükür ki hiçbir şey yoktu. Yine uslu uslu ve terbiyeli -hatta öyle terbiyeli ki fırsattan istifade cinsiyeti görmemize izin vermedin yine- bir şekilde oturuyordun. Biraz daha sabretmemiz gerekiyor. Kontrolüm haftaya. Bu arada teyzen, anneannen ve dedenle Ören'e gidiyoruz. Deden yeniden sağlığına kavuştu ve çok sevdiği Ören'in yollarını gözlemeye başladı. 5 gün sonra Filizle ben döneceğiz, onlar kalacaklar. Bu arada baban da evin tadilat işleriyle ilgilenmeye devam ediyor. Daha yapılacak çok şey var ama en azından başlanmış oldu ya, önemli olan o. Gerisi gelir. Dönüşümle birlikte ben de ona yardım etmeye devam edeceğim.
Senin için bugünkü dileğim çok sade ama bir o kadar da önemli. Bence bir insanın en değerli erdemi iyi kalpli olmak. Göründüğü kadar basit değil bu kuzucuğum. Ama inan hayattaki tüm güzelliklerin, tüm mutlulukların anahtarı. Biliyorum kimse tamamen siyah ya da beyaz değil. Olmasın da zaten. Hepimizin zaafları, kusurları, yanlışları var. Sadece yüreğini temiz tut, vicdanlı ol ve insanların iyi yönlerini görmeye çalış. Hiç kimseyi bilerek incitme. Çünkü bunu yaparsan karşındakinden çok incinen taraf sen olacaksın. Yüreğinin derinliklerinde bunu anlayacaksın. Seni iyi kalpli bir çocuk olarak yetiştireceğim. Ve ileride öyle bir insan olarak yaşadığını görmek, inan beni tüm başarılarından daha çok gururlanıracak, sevindirecek. Öpüyoruz minik burnundan.
Not: Umarım burnun babana benzer. :)