Çiçeğim, sana bu satırları Bomonti'deki evden yazıyorum. Bugün taşındık. Taşınmak zor bir şey. Pandemide daha da zor. Ama yeni ev, heyecanı ve umuduyla birlikte geliyor. Üstelik yılbaşı yaklaşmışken... Alışmak öte yandan, biraz zaman alır. Hem semt hem ev değiştirmek... Önümüzde bir de şehir değişikliği var. Sağlık olsun, hepsi olur. Bugün anneannen ve deden sağ olsunlar hemen gelip toparladılar bizi. Yarın da teyzen gelecek. İyi ki varlar Milakuş.
Ayrıldığımız ev senin doğduğun evdi. Orada çok anımız var. Senin ilklerin orada yaşandı hep. İlk adım, ilk yemek, ilk sözcük, ilk arkadaş, ilk okul, il komşu, ilk bahçe. Ve o göknar ağacımız. Onunla da vedalaştık bugün, Betül teyzeyle de... Dileğim ilk evini hep hatırlaman...





