Bir tanecik yavru farem...
Geçen gün kulak ağrım ve peşinden çıkan boynumdaki beze için birkaç saatliğine hastanedeydik. Ciddi bir sorun yok, antibiyotikle geçecek diye umuyorum. Orada çeşitli tetkikler istenirken, o birkaç saat içinde hayatının aslında nasıl bir anda alt üst olabileceğini düşünüyor insan. Yakındığı tüm sorunlar önemini yitiriyor, öncelikler değişiyor, zaman farklı bir boyutta akıyor. İstediğin tek şey o hastaneden kötü bir haber almadan çıkmak oluyor. Uzun vadede en büyük dileğimin gerçek olmasını ummak...Yani senin büyüdüğünü , ayaklarının üzerinde durduğunu, hatta evlenip bizi anneanne-dede yaptığını görmek olan duam. Bir oh çekip hastaneden ayrılırken şükrettim ve sana da teşekkür ettim yavrum. O 3 saat boyunca hastanede sabırla, bize hiçbir zorluk çıkarmadan, kendini oyalamayı başararak beklemen paha biçilemez. Varlığın en güzel hediyem, en büyük şansımdır. Bugünkü dileğim ise, sağlığın için bir farkındalığın olması ve şükretmeyi unutmaman olsun.
Bu bahar gibi kış gününde, sen babanla babanede, ben de
tutuk boyunla dinlenmedeyken gökyüzü pembe oldu.
Hayatın güzelliği ve sağlığın değerine bir kadeh şarap kaldırmak
istedim ama yapamam antibiyotik yüzünden! SAĞLIĞIMIZA BEBEĞİM...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder