Bir tanem, canımın içi, hayatımın ışığı...
Bugün tamtamına 4 yaşında oldun... Seni kucağıma, daha doğrusu karnıma aldığım andan beri hayatım değişti, kalbim genişledi. Sana olan sevgim; zamandan bağımsız, hiçbir kalıba sığmayan, kendine özgü ve aklımın almayacağı bir şekilde büyüyor seninle birlikte. İyi ki doğdun bebeğim. Gerçekten iyi ki benimlesin, daha çook uzun yıllar da birlikte olalım inşallah.
Bu yıl doğum günün Mesko dayının acısı zerre soğumamışken, pandeminin soğuk gölgesi altında çekirdek ailece seni mutlu etmek adına yaptığımız küçük bir kutlamadan ibaretti. Geceden sen uyurken kağıttan süsler hazırladım, balonları şişirdik ve yapıştırdık, hediyeleri günlerce dolapta sakladık ve sen bildiğin halde bunu sabırla bekledin.
Sonuçta bir şeyler planladım işte az ya da çok. Ama yolunda gitmedi pek çoğu. Yaptığım pasta çok kötü oldu, sabah uyanıp sevinçle süslemelere ve hediyelere koşmadın, saçını istediğim gibi yapmadın, videoya tıkladığımı sanıp tıklamadım mum üflerken, mumlar eridi. babanla küçük bir tartışmamız oldu vs. Ama ben bunlara takılmadım. Eskiden olsa muhakkak moralim bozulur, yüzüm düşerdi. Ama şimdi devam ediyorum, bana devam etme gücü verdiğin için 4 senedir, hatta 4 sene 9 aydır, teşekkür ederim yavrum. İyi ki doğdun. Ve doğum günü dileğim, yollarında taş olsa da, önemseme. Büyük resme bak.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder