10 Mayıs 2018 Perşembe

107. Çiçeklere iyi davran

Çiçeğim, böceğim, biricik meleğim... 2 sene önce yarın, yani 11 Mayıs 2016'da bir hamilelik testi yaptım ve senin varlığını öğrendim. Müthiş bir andı benim için. Aynı anda hem inanamamak hem de aslında içten içe varlığını hep hissetmek, bilmek... 2 gün sonra 13 Mayıs'ta hastanede test yapıldı ve hamilelik kesinleşti, ama 48 saat sonra bir test daha yapılıp kandaki bir değerin artması beklendi emin olmak için ve 15 Mayıs'ta senin içimdeki hayatın resmen başlamış oldu. (13 Mayıs zaten bu sene Anneler Günü'ne denk geldi, 15 Mayıs için de sürpriz bir plan yaptım ikimiz için, inşallah gerçekleştirmeyi başarabilirim.)

Bugünkü konumuz çiçekler. Çiçekleri çok seviyorum ben. Kim sevmez ki aslında... Farklı bir düşkünlüğüm var ama o kesin. Çocukluğumun hatıraları leylak kokar mesela, dedemin bahçesindeki mis gibi leylaklardan... Hatta öyle bir öykü de yazmışlığım var. O yüzden leylak hep özeldir benim için ama galiba en çok gülleri severim. Kırmızı gülleri... Babandan beni istemeye gelirken kırmızı gül istemiştim, gelin çiçeğim de kırmızı güllerdi. Bileğimde de kırmızı gül dövmesi var. Ama gelgelelim çiçek bakımı konusunda pek başarılı değilim maalesef. Sulamayı unuturum, kuruturum, o yüzden eve pek saksı çiçeği almıyorum. Bahçede ya da balkondakilere mümkün olduğu kadar özenli davranmaya çalışıyorum artık. Anne olmak böyle bir dikkat ve sorumluluk da geliştirdi sanki bende.

Senin de son 1 aydır baharın da gelmesiyle birlikte çiçeklere karşı özel bir ilgin oluştu. Önce parktaki papatyaları toplayıp bana vermeye başladın. Sonra bahçedeki çiçekleri koparıp elime verdin. Nasıl öğrendin böyle bir şeyi anlayamıyorum, yani ben özellikle topla bana ver demedim. Sen sanki içgüdüsel olarak yaptın bunu.  Asla koparıp atma ya da yolma gibi bir şey yapmıyorsun. Onların da canlı olduğunu bilirmişçesine nazik davranıyorsun. Bu o kadar hoşuma gidiyor ki... Sokakta yürürken mutlaka etrafta gördüğün çiçekleri istiyorsun benden. Ben de bazen koparıp veriyorum sana. Onu sıkı sıkı tutup, bütün yol boyunca asla bırakmıyorsun elinden. Sen ne özel, ne güzel bir çocuksun Mila.


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder