Kuzum, 1 yaşa tabir-i caizse fırtına gibi başladın. Algıların inanılmaz açıldı son 2-3 haftada. Neredeyse söylediğim her şeyi anlıyorsun, basit komutları yerine getiriyorsun. Nasıl öğrendiğinin farkına bile varmadığım sözcükler mevcut hafızanda. İnanılmaz heyecan verici bunlar babanla benim için. Henüz yürümeye başlamadın ama yürüme arkadaşıyla ilerliyorsun pıtır pıtır. Artık bizimle aynı tencereden yiyorsun çoğu şeyi. Bu da mükemmel bir değişim hem senin hem benim için. Su içmekse halen bir sorun. Ama pipetli bardakla öğrendin sayılır onu da.
Uyku dersen o bir kara delik işte. bazı geceler 1 kez, çoğu geceler 3-4 kez bazı geceler ise neredeyse 10 kez uyanıp ayağa kalkıyor, yatağın korkuluklarına dayanıp kapıya bakarak ağlıyorsun ya da bağırarak beni çağırıyorsun. Ben gelip emziriyorum, çünkü başka şekilde sakinleşemiyorsun. Ancak öyle uykuna devam ediyorsun. Emmeyi tamamen kesince gece uykuların düzene girermiş, doktor öyle dedi. Henüz seni emzirmeyi bırakmak istemiyorum. Hem erken daha hem de hazır değilim. Yalnız memeyi kesince nasıl uyuyacaksın işte onu hiç bilemiyorum. Büyük bir alışkanlık bu senin için. İlk 6 ay için kolay, sihirli bir yöntemdi emzirerek uyutmak. Ancak şimdi büyüdün ve bu yaptığımız doğru değil. Sana emmeden, kendi kendine uyumayı öğretmeliyim. Bunun için hazırlık yaptım. Çeşitli biberonlar ve kitaplar aldım, bir gün belirledim kafamda. 20 Şubat. Yani doğum günümün ertesi günü başlıyorum denemeye. Umarım başarılı oluruz bebeğim. Kararlı ve sabırlı olacağım, sen de güçlü ol ve sana emmeden uyumayı öğretmeme yardımcı ol kuşum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder