70. Anı biriktir

Yavrum, yavru kuşum benim... Zaman bu aralar daha hızlı bir şekilde geçiyor sanki. Zaten her zaman kışlar daha yavaş geçer yazlarsa çabucak biter gibi gelir bana. Yarın 6. ayını dolduruyorsun bebeğim. İnanmak gerçekten zor geliyor. Çevremde sen doğduğundan beri "40'ı çıksın kolaylaşacak", "3 aylık oldu mu daha güzelleşiyor her şey", "Yaz gelsin, iyice ele gelir" minvalinde laflar uçuştu durdu. Bense hiçbirine kulak asmadım. Çok minik hallerini de yaşadım doya doya, zorluğuyla, tatlılığıyla... Her anı sindire sindire taşıdım belleğime. Kokunu, bakışını, gülüşlerini çektim içime. Hiç acelem yoktu büyümen için. Hala yok, inşallah o günleri de göreceğiz, şimdiki seni yaşamak, en güzeli.

Bazen baban çok fotoğraf çekiyorum diye eleştiriyor beni. Tatillerde ya da bir yere gittiğimizde evet biraz abartıyor olabilirim ama elimde değil. Anlar uçup gidiyor, elimizde anılar kalıyor. Anıları da fotoğraf ya da videolarla biraz daha canlı tutmanın sakıncası ne? Tabii anı yaratırken, anı kaçırmadan! Senin için güzel anılar biriktirmeye devam edeceğim bebeğim. Sen de kendin için aynısını yap olur mu?

İlk Boğaz.

İlk piknik.