249: Küllerinden doğ

 Meleğim,

Çok zaman geçmiş son yazdığımdan beri. Bu arada bazı gelişmeler oldu. Mesela senin için "ergenlik" ufak bir göz kırptı. Doktora gittil. Şimdilik beklemede ve gözlemdeyiz. Bir tık erken ama çok da sorun yok gibi gözüküyor. Heyecanlı bir süreç bu, aslında hiç beklemiyordum bu günlerin bu kadar yakın olduğunu, biraz sürpriz oldu ama sağlıklı olduğun sürece yaşanacak her değişime de hazırım.

Diğer bir gelişme aslında benimle ilgili. Bir hobi olarak başladığım Çocuklarla Felsefe (P4C) yöntemini profesyonelliğe dönüştürmüş olmam. Cem'in bana verdiği kitapla İngilizce öncesi iki saati değerlendirmek için başladığım atölyeler sürerken bu konuda eğitimler olduğunu fark ettim. Onlara katıldım, kendimi geliştirdim. Çocuklarla Felsefe Bodrum adıyla bir instagram hesabı açtım. Sosyal medyacı arkadaşımla hesabı güzel bir görünüme kavuşturduk. Sınıftaki bazı veliler çocukları için atölye isteyince, her hafta toplanıp evin bahçesinde toplandık ve çocuk kitapları üzerinden felsefi kavramları konuşmaya başladık. 

Sonra Inspera'ya başvurdum. Ortaken'te çocuk atölyeleri de düzenleyen güzel bir sanat/kültür merkezi. Ve başvurum kabul edildi. Ağustosta orada Çocuklarla Felsefe atölyeleri düzenleyeceğim, büyük ihtimalle eylülde de devam edecek. Bu arada eğitimlerle, kitaplarla P4C hakkında daha donanımlı olmaya çabalıyorum. 9-10 Eylül'de İstanbul'da Peter Worley'den eğitim alacağım. Yani haftaya sen ve ben İstanbul'dayız yine. Şubattan beri iki kez İstanbul, iki kez de Ören-Ayvalık yaptık. Ailece Akbük-Akyaka arasında mini bir kamp tatilimiz oldu.

Temmuz 12-15 arasında ise inanılmayacak bir şeyi gerçekleştirip 6 kız kuzen ve 6 kız çocuğu Urla'da bir evde çok eğlenceli zaman geçirdik. Tam bir keyif tatiliydi. Her sene yapmaya karar verdik bunu. Kuzenlik bağlarını güçlendirmesi açısından da önemliydi o üç gün.

Oradan teyzen, İnci, sen ve ben arabayla Bodrum'a geçtik, bir hafta bizde kaldılar ve harika geçti tabii ki.

Yıldönümümüz

Sonra ise hep beraber (baban hariç) Ören'e gittik. Orada da birkaç gün anneanne ve dedeyle zaman geçirdikten sonra, teyzenler İstanbul'a biz ise dedenin yeni arabasıyla Bodrum'a döndük.

İşte 6 ayın özetini yapmaya çalıştığım yazının sonuna geldim. Biraz uzun ve bolca fotoğraf içeriyor doğal olarak. Bu yazının dileğine gelince, galiba sevdiğin bir işi yapmanın zamanı ve yaşı yok. Her şey için geç olduğunu düşündüğünde bile ayağa kalk ve kendini yeniden yarat. Tıpkı bir Zümrüd-ü Anka kuşu gibi... Belki dövmesini yaptırırım :)

248. Kocaman bir ailen olsun

Canım benim, 8 yaşında oldun iki hafta önce. Önce Bodrum'da minik bir kutlama, sonra İstanbul'da kocaman bir kutlama...

Bu arada şu an İstanbul'daki sondan 3. günümüz. Neredeyse üç haftalık tatilin sonuna geldik. Gezdik, eğlendik ama sen farkında olmasan da yetişkinlerin dünyasında kalpler buruk. Nedenini Kartalkaya Yangın diye araştırırsan bulursun ileride. Bu ülkede yaşamak pahalı, hayatlar ucuz Milam. Bu artık öyle umutsuz ve karamsar hissetmemize neden oluyor ki geleceğiniz için... Neyse bu konuda daha fazla yazmak istemiyorum. Seni çok seviyorum ve iyi ki doğdun hayatımıza diyorum. İyi ki iyi ki...

Dileğime gelince... Bahsetmemiş olabilirim ama son bir senede geniş ailemiz iyice genişledi. Önce Ayşegül'ün kardeşi doğdu. Yasemin.

Sonra Nil doğdu. Murat ve Tuğçe'nin yavrusu. Ve hemen ardından Alp. Ferhat ve Burcu'nun oğlu.

Aramıza son katılan ise Mito dayın ile Efsuş'un kızı Âlâ Süreyya.

Aile çok güzel, geniş aile daha da güzel. Kıymetini bil ve koru kuşum.

 

 

247. Influenzayı atlat

 Meleğim...

Yeni bir yıl geldi işte, 2025'teyiz. Yılbaşı gecesi güzel geçtiyse de 2025 çok iyi başlamadı bizde. İlk kez influenza oldun 2 Ocak'ta. Çok ağır geçirmesen de yıpratıcı bir hastalık bu. 5 gün raporlusun, yarın ve öbür gün de dinlendikten sonra umarım Salı sağlıkla başlayabileceksin okula. Haftaya cuma dans gösterin var ve sonraki çarşamba yani 15 Ocak'ta İstanbul'a gidiyoruz sömestir için. Bu yıl doğum günün İstanbul'da olacak. Bir sonraki yazım o gün olur herhalde.

31 Aralık 2024

Sana bu yazıda Bodrum'un bana kazandırdığı güzel bir dostluktan bahsedeceğim, kendisinin oğluyla da sen arkadaşsın ki bu müthiş bir şey. Kerem ile Aslı'dan söz ediyorum! Onlarla geçen seneki İngilizce derslerinde tanıştık ve zaman ilerledikçe aramızda kopmaz bir bağ oluştu. Bu blogda onlar da olmalıydı diye düşündüm. Elif, ben ve Aslı birbirimizin yoldaşıyız, bu özellikle göç edenlerde öyle önemli ki... Bodrum'da yaşamak, dayanışma demek çünkü. Bunu tüm yüreğimle söyleyebilirim ki onlar olmasaydı benim için burada hayat çok zor olurdu. Sen de kankan Derya'dan sonra ikinci en iyi arkadaşını yine oğlanlardan seçtin! Gerçi Şimal de var ama Kerem'in yeri ayrı. İyi ki varlar. 

Yeni ne var hah! Kristy isminde bir öğretmenden cuma günleri sen, Kerem, Derya ve Şimal İngilizce dersi almaya başladınız okul sonrası. Ancak o dersten önce iki saatlik bir boş zamanımız oluyor. Her hafta birimizin evinde toplanıyoruz ve ben o arada sizinle Cem'in bana verdiği "Çocuklarla Sanat ve Felsefe" kitabı eşliğinde küçük, amatör bir atölye düzenliyorum. Buna dördünüz de bayıldınız, ben de çok zevk aldığımı fark ettim. 

Biraz araştırınca P4C denilen çocuklar için felsefe adlı oluşumun çocuklara çok faydalı ve geleceği parlak bir alan olduğunu öğrendim. Kolaylaştırıcı denilen uzmanlığı edinmek, bu konuda yetkin ve donanımlı olmak için pek çok online eğitim var. Yeni yıl hedeflerimden biri o eğitimlerden birini almak ve kimbilir belki de profesyonel atölyeler düzenlemek. Hiçbir şey olmasa bile çocuk kitabı yazım sürecimde bana faydası olacağı kesin. Bakalım zaman ne gösterecek... Yeri gelmişken yeni bir çocuk kitabına başladım, yazmak beni çok heyecanlandırıyor. Şimdilik sadece ismini fısıldayabilirim kulağına: Sen Olsan?

Çabuk iyileş kuzum. Seni seviyorum.

40 sene arayla sen ve ben aynı elbiseyle.

246. Rüstem dedeni hatırla

 Bir tanem, bütün yaz yazmamış olmama inanamıyorum buraya. Bu üç ayda neler mi oldu?

1. sınıftan mezun oldun.

Ören'e gittik.

Leyla ile gece havuzu yaptınız.

Teyzeler 10 gün bizde kaldılar.

İstanbul'a gittik, Dolmabahçe Sarayı'nı gezdik.

Leyla ile kulaklarınızı deldirdiniz.

Yine Ören'e gittik.

Hala ve babane Bodrum'a geldi.

İlk kez yurt dışına çıktın, Yunanistan'a gittik.

Gemiden inip Çeşme'de Bihterlere uğradık.

Tekrar Ören'e gittik.

Sana tablet aldık!

Ve yeniden okul başladı.

Satır başları böyle kuzum. Üzücü gelişmeyi sonda vereyim istedim. 5 Haziran 2024'te Rüstem dedeni, babanın babasını kaybettik. Onu sakın unutma.