75. 7. ay geleneğini devam ettir.

Kuşum, gerçekten çok az vaktim var. Kısa olacak bu yazı. Anneannen beni 7 aylıkken fotoğrafçıya götürmüş ve fotoğrafımı çektirmiş, sonra teyzeni de 7 aylıkken aynı elbiseyle fotoğrafçıya götürüp aynı pozu verdirmiş. Aslında 6 aylıkken yapacakmış bunları ama fırsat bulamamış o yüzden ikimizin de 7 aylıkken fotoğrafçıya şapşikçe baktığımız pozumuz var! Ve artık senin de var aynısından. Dileğim, senin de kızın olursa bu 7 aylık fotoğraf geleneğini devam ettirmen. Sana giydirdiğim tulumu bunun için saklayacağım. Aslında annem de bizim elbiselerimizi saklamıştı ama bir türlü bulamadık. Yarın teyzen, anneannen ve dedenle Ören'e gidiyoruz, 3 gün kalıp döneceğiz. Bu akşam da Murat dayının düğünü var.

7 aylık oldun Miloşum

Ben, teyzen, sen.

Tuğçe yengenin kına gecesinde anne-kız kombinimiz!

36. Benimle uyan

Mila'cığım...
Bugün cuma, doktor randevusu günü ve saat sabah 7 buçuk. 6 buçukta, daha ezan bile okunmadan uyandım ve bir daha da uyuyamadım. Şu an hava hala karanlık. Ben uyanınca sen de uyandın, zıp zıp zıplamaya başladın karnımda. Babanı uyandırmamaya çalışarak kalktım, aşağıya inip sana yazmaya sonra da kahvaltı yapmaya karar verdim ben de. Hamileliğin bu son döneminde uykusuzluk çok sık rastlanan bir durummuş. Bünyenin anneyi uykusuz gecelere fiziksel ve psikolojik olarak alıştırmaya başlaması olduğu söyleniyor. Hem doğumun hem de doğum sonrası yaşanacakların yarattığı stres etkiliymiş. Doğru. Düşünceler, zincirleme şeklinde birbirini kovalıyor. Doğum ne zaman olacak, nasıl olacak, sen iyi olacak mısın? Evde ilk günler nasıl geçecek? Seni emzirmeyi başarabilecek miyim? Göğüs pompası alsam mı? Uyurken ne giyeceksin? Yeterince kıyafetin var mı? Emziğe bazı insanlar karşı bazıları destekliyor, almalı mıyım? Odana yeni bir lamba alalım mı yoksa eskisinin rengini mi değiştirelim? İlk banyon nasıl olacak? Annemsiz yaptırdığımız ilk banyon nasıl olacak? Çok ağlayacak mısın? Kolik bir bebek mi olacaksın? Seni sakinleştirmeyi başarabilecek miyim?

Bunlar ve daha binlercesi... Ben yatakta sorularımla boğuşurken gece attığım bir mesaja Esra teyzen cevap yazdı. Ona cevap yazarken kısaca bu durumdan bahsettim. O da "ne mutlu sana züm, güzel şeyler düşün sadece" yazmış. Bunu okumamla endişelerimi bir kenara bıraktım. Uyumaya devam etmedim ama kalkıp sana koşmak, bunları seninle paylaşmak ve beni seçtiğin için ne şanslı olduğumu sana söylemek istedim. Allah'a şükürler olsun her şey için. Biliyorum ki o günler geldiğinde su yolunu bulacak. Tüm sorularım ve endişelerim yok olacak zamanla. Seninle olmanın tadını çıkaracağım.

Bu yazıyı şimdi yayınlamıyorum. Doktordan sonra senin fotoğrafınla yayınlamayı planlıyorum. Öpüyorum gül yanaklarından. 

Sıkıldın mı orada kuzum? Az kaldı!