Meleğim, 3 ay olmuş yazmayalı. Bu arada hayat dalgalı bir deniz gibi yükselip alçaldı, bizi de beraberinde sürükledi. Öncelikle Mayıs ayında düzenlenen Türkiye Dans Şampiyonası'nda sen ve takımın müthiş bir başarı kazandınız. Büyük Takım Modern Dans ve Show Dans kategorilerinde Türkiye şampiyonu oldunuz. Sonuçlar açıklanırken zıp zıp zıplamanı, birincilik madalyası boynuna takılırken yüzündeki coşkuyu hiç unutmayacağım. Kasım'da Dünya Dans Şampiyonası bu yıl Türkiye, İstanbul hatta İstanbul'da düzenlenecek. Orada olma şansı kazanmanız bile müthiş bir şey. Seninle gurur duyuyorum.
Yarışma sonrası eve ve yaklaşık 6 aydır devam eden yaşam rutinimize, -babanın İstanbul-Bodrum arasında gidip gelmesi- döndük. Biliyorsun halanın hastalığı nedeniyle bir süredir bu şekilde yaşıyoruz. Zaman zaman zorlayıcı olsa da bu alışmamız gereken bir durum oldu. Okullar kapanınca İstanbul'a halanı ziyarere, sonrasında da Ören'e gittik. Orada inanılmaz bir plan yaptık. Deden hepimize bir Londra seyahati hediye etmeyi önerdi. Geçen seneki Balkanlar turu gibi bu Eylül'de de Londra'yı ailece keşfetme sürprizi. Teyzenle bunun için para biriktiriyorduk zaten ama bu şekilde hem daha eğlenceli olacak hem de daha kısa zamanda gerçekleşecekti. Hemen uçak biletleri alındı, ev tutuldu ve vizeler için başvuruldu. Teyzenlerin vizesi çıktı, büyük ihtimalle bizimkiler de bu hafta sonuçlanacak ve Allah izin verirse 18-22 Eylül arası, İnci'nin de doğum gününe denk gelecek şekilde orada olacağız.
Bu arada halanın hastalığı ilerledi maalesef. iki ameliyat geçirdi ve şu an yoğun bakımda. Süreç nasıl ilerler bilmiyorum. Hepimiz için hayırlısını diliyorum. Ve sana hayatın iniş çıkışlarına uyum sağlama yeteneği... Seni seviyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder