Selam meleğim, genel bir başlık ve dilek oldu biraz ama böyle özetlemek geldi içimden. Belki bugün yaşadığımız komik olay nedeniyle... Yanımıza sulu boya ve minyatür tuvaller alıp sahile gittik bugün. Tavşan Adası'nın karşısına bir piknik örtüsü serip kurulduk. Bitez Dondurmacı'sından da dondurma aldık.
Tam resimleri bitirmiş fotoğraf çekiyordum ki ani bir rüzgar çıktı ve benim minik tuvalimi denize uçurdu.
İnanamadık tabii kahkahalara boğulduk bu duruma ama üzüldüm de aynı zamanda gitti resim diye. Sen ise "Anne kıyıya doğru gidiyor, alıcaz onu göreceksin." diye teselli ettin beni ve gerçekten de öyle oldu. Resmin boyaları bile olduğu gibi duruyordu. İnsan bir şeyi kaybettiğini sandığında, içindeki huzursuzluk canını sıkıyor. Ama ona yeniden kavuşmak onu daha da özel kılıyor. Böyle anlardan yaşaman dileğiyle.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder