Minik kuşum... Pandemi sırasında bir şeyler yazmaya başlamıştım, öncesinde de İzzet dayımın çatı katında hazırladığı sülalemizin önemli fotoğraflarından oluşan müze odayı görünce bununla ilgili yazmalıyım demiştim. Mesko'yu kaybetmek, üstelik onun da o çatı katındaki yan odada yaşaması... Temel olarak da acıdan uzaklaşmaya çalışma güdüsü, kendimi yeni bir romanın içinde bulamama neden oldu. İyi ki... İyi ki kafamda bu düşünce, kalbimde bu his belirdi de yazıyorum, yazabiliyorum, bir amacım var, bir hedefim, bir dileğim var.
Hedefim Mesko'mun birinci yılına bu kitabı yetiştirmek ve bunu ona satır satır okumak her ziyaretimde. Belki yetişmez bilemiyorum. Ama dileğim bu kitabın er ya da geç basılması ve senin avuçlarında onu görebilmek. Buraya diğer yazdığım kitap için de benzer bir dilekte bulunmuştum ve gerçek oldu, basılmasına az kaldı. Umarım burasının sihri bu kitap için de işe yarar.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder