81. İçindeki kız çocuğunu ihmal etme

Kızım, bebeğim, dün değil evvelsi gün Dünya Kız Çocukları günüydü. Geçen sene o gün yağmurlu bir havada Kadıköy'deydim hatırlıyorum. Sen de karnımda tabii. Bu sene kucağımdaydın, inşallah seneye ve sonraki senelerde yanımda olacaksın. 

Umarım sen fiziksel olarak bir kız çocuğu olmaktan çıktığında, ülkemizde ve dünyadaki kız çocukları daha iyi şartlarda yaşar ve büyürler. Kendi değerlerinin ve güçlerinin farkında olarak yetişirler, keşfetme dürtülerini, meraklarını ve tutkularını hiç kaybetmezler. Farkındaysan "fiziksel olarak kız çocuğu olmaktan çıktığında" tabirini kullandım çünkü bir kadın kaç yaşına gelirse gelsin içsel olarak hep bir kız çocuğudur. Sadece bazıları o çocuğun üstünü kapatmayı, onu gizlemeyi tercih eder, en sonunda çocuk da küsüp, kadını terk eder. Sen onlardan olma Mila. O güzelim çocuğu her fırsatta hatırla ve sevindir. Yerde çizilmiş bir sek sek mi gördün, hadi zıpla. Canın pamuk şeker yemek ya da çok renkli bir şey mi giymek istiyor, durma! Bundan da sakın utanma bebeğim, başkalarına kulak asma. Ben öyle yaptım hep ve inan harika hissettiriyor. Çünkü o çocuk sana göz kırpıyor o anlarda, çocukluğunu -ki harika olması için çabalayacağım- hiç unutmuyorsun böylece.

O gün biz ne yaptık peki neredeydik biliyor musun? Zehra teyzenlere gittik. Pınar teyzen ve Demir de geldi. Sonunda buluşabildik yani hep beraber. Bol curcunalı, ağlamalı, gülmeli, yemeli, uyumalı, oynamalı harika bir gündü. Arayı fazla açmadan siz doğuştan kankaları yeniden buluşturacağız, söz.