Bugünkü dileğim bu haberlerden bağımsız aslında. Bir önceki dilekte değişen şartlara uyumdan bahsetmiştim sana. Bazen uyumdan fazlasını ister hayat senden. Mesela hamilelik dönemi. Pek çok alışkanlığımı terk ettiğim, fedakarlıklar yaptığım bir dönemdi. Şimdi de öyle aslında, senin sağlığın her şeyden önemli olduğu için yediğime içtiğime çok dikkat etmeye devam ediyorum. Sen doğduktan sonra yapamayacağımı düşündüğüm şeyleri son kez yapmıştım hamileyken. Mesela sevdiğim dizileri (Sex and the City, Friends) baştan sonra yeniden izledim. Oysa ne saçmaymış böyle bir şartlanma. Geçen gün tekrar başladım, arada izliyorum sen uyurken ya da canım sıkıldığında. Sevdiğim filmleri de bu vesileyle söylemiş olayım sana. Truman Show, Eternal Sunshine of the Spotless Mind, Rain Man ilk aklıma gelenler. Hem diziler hem de filmler o kadar eski ki, herhalde sen büyüdüğünde iyice fi tarihinden kalmış gibi olacaklar. Benim kadar zevk alır mısın izlersen bilemem. Neyse, demem o ki bebeğim, insan sevdiği insanlar için tabii ki fedakarlıklar yapar, farklılıklar yapar hayatında ama özünde sen neysen, kimsen osundur. "Evladım için değiştim, artık bambaşka bir insanım" söylemi bana ne samimi ne de hoş geliyor. Senden önce ve senden sonra diye ayırmıyorum hayatımı, kendimi. Senden sonra ruhumun zenginleştiği kesin ama ben yine aynı annenim. Sen de lütfen özünü koru ve kimse için değişme. Ne sevdiğin adam, ne evladın ne de annen için! Şimdi uyandın ve bu yazıyı benim kucağımda otururken birlikte tamamladık. Bir selfie çekip bu anı ölümsüzleştirelim o zaman. Seni seviyorum kızım.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder