55. Duaların kabul olsun

Bebeğim... Uzun zamandır yazamıyorum çünkü gündüz uyuduğun nadir anlarda başka önceliklerim oluyor, yemek yemek gibi! Ama çok şükür gece uykuların hala mis gibi, pürüzsüz, mışıl mışıl. Buraya yazmadığım süre içinde bizim evde bir dua okutuldu senin için. Biz bizeydik, fazla kişi yoktu. Bir de daha sonra annem Pendik'te bir mevlid okutacak. Hoca seni kucağına alıp dua okurken içim gitti. Duygusallaştım biraz. Belki de o anın gerçekliğine hala inanamadığım içindir. Ettiğim duaların, şükürlerin karşılık bulduğunu gerçekten hissettiğim ilk andı belki. Senin açından da şöyle bir önemi olabilir: İlk kez elbise giydiğin gündü o gün. Ve acayip yakıştı. Gittikçe daha tatlılaşıyorsun ve babanın da benim de kalbimizi daha çok ele geçiriyorsun. Ve yarın tam 2 aylık oluyorsun.

Seni çok seviyoruz Miloşko.