244. İlkokul birinci sınıf gösterilerini hatırla

Melekkom, ilkokula başlaman daha dün gübi ama birinci sınıf bitti bitiyor işte. Geçen hafta dolu dolu geçti. Önce 23 Nisan kutlaması, ardından da okuma bayramı. 23 Nisan salı günü okulun bahçesinde toplandık ve önce tüm sınıflar köyde bir tur attınız. Benim de birinci sınıfta sınıfça Pendik'te yaptığımız yürüyüşten fotoğraflarım var. Hatta annemin benim doğumumdan itibaren fotoğraflar yerleştirdiği albümüm bayramdaki yürüyüşle bitiyordu. Senin dijital binlerce fotoğrafın var ama basılı fotoğraflarından yapacağım albüm için bu zamanı beklemiştim ben de. Aynı benimki gibi nostaljik bir albüm satın alıp onu seçeceğim özel fotoğraflarla dolduracağım. Son sayfada da bu yılki bayram olacak. 

Yürüyüşten sonra tören başladı. Sen arkadaşın Ege ile şiir okuyup, sınıfın bir kısmıyla jimnastik gösterisi yapacaktın. Şiir için biraz heyecanlıydın ama güzelce okuyup yerine geçtiğinde benimle göz göze gelip "başardım anne" dermişçesine gülümsemen unutamayacağım bir an oldu. Jimnastikte de grubun lideri gibiydin ve çok başarılıydın. 

Cuma günü ise sınıfça hazırlandığınız Okuma Bayramı'nız vardı. Öyle güzel geçti ki o da... Hepiniz çiçek gibiydiniz. Orada da öğretmenin için birlikte yazdığımız şiiri okudun ve tek başına sahneye çıkıp geçen Ocak ayında Sunu Jimnastik Okulu'nda grup olarak gerçekleştirdiğiniz gösteriyi yaptın. Üstelik sonuna kurdele performansı da ekleyerek. Kusursuzdu, öyle güzeldin ki... Seninle gurur duydum, cesaretin ve özgüvenin için. Biliyorum ki sen de kendinle ilgili benzer hisler duydun. İşte bu sayıdaki dileğim o hisleri hep hatırlaman olacak. Seni çok seviyorum.

243. Pişi'yi unutma

Bir dönemin sonu Milakuş. Maalesef sevgili Pişimizi geçen ay kaybettik. Tedavisi mümkün olmayan ciddi bir hastalığa yakalandı. Aşısının tarihi biraz geçmişti ama anlaşılan o ki aşının bile tam olarak koruyamadığı bir virüs bu. Çok üzüldüm, hepimiz çok üzüldük. Onu böyle aniden kaybetmek, sana bunu açıklamak çok zordu. Onunla olan her anımız çok güzeldi. İyi ki ailemize katıldı, bize Bodrum'a alışırken destek oldu. İki buçuk yılda beraber büyüdünüz ikiniz, çok iyi arkadaş oldunuz. Minnetarım sana Pişi, iyi ki vardın. Sen de onu hep hatırla bebeğim.

242. Core Memory doğum günlerin olsun

İpek böceğim, bugün 7 oldun. Ne kadar mutlu olsam az, ne kadar gururlansam yetmez. Öyle güzel bir insana dönüşüyorsun ki... Şahitlik etmek, emek vermek ne şans. İnsanın birçok doğum günü olur, partiler yapılır onun için. Ama bazı doğum günleri asla unutulmaz. O gün yaşanan her neyse kazınır kalır hafızaya. Geçenlerde seninle izlediğimiz Inside Out filminde "Core Memory" diye bir terim vardı. Yani çekirdek bellek. Hep hatırlanan, değerli anılar yani... Bence bugünkü doğum günün öyle olacak senin için. Çünkü tesadüfen bugün jimnastik gösterin vardı ve hayatında ilk kez sahneye çıktın. Bodrum Herdeot Kültür Merkezi'nde Sunu Academy'nin yıl sonu gösterisinin yıldızlarından biriydin.

Madalyayı kaptın.

Bizi yalnız bırakmayan Derya ve Elif

Dün de evde en sevdiğin arkadaşlarınla kutladığın partin vardı. Moana kostümüyleydin ve sana Moana pastası yaptım.

Elif'in şahane hediyesi.

İlk kez pinyata patlattın!

Yarın karneni alıyorsun, öbür gün ise İstanbul'a gidiyoruz. Bakalım orada bizi neler bekliyor. Seni seviyorum kuşum. İyi ki doğdun, iyi ki doğurdum.

241. Cumhuriyetin 200. yaşını da gör

Tuhaf bir dilek oldu farkındayım! Ama içimden bu geldi ne yapalım. Umarım sen 106 yaşında tonton bir nine iken, yanında çocukların, torunlarınla cumhuriyetimizin 200. yaşını kutlarsın ve 100. yılı nasıl kutladığını hatırlarsın. Eğer hatırlamazsan ben sana hatırlatırım! İşte böyleydi kuşum:

Dereköy sokaklarında okul 

yürüyüşü.

Derya ile 100. yıl dansı.

3 silahşörler!

Sınıf gösterisi. "Cumhuriyet Özgürlüktür"

100. yıl pozu!

Cumhuriyet mangalı!

Gümüşlük'te Cumhuriyet
Yürüyüşü ve fener alayı.

O haftadan sonra 10 Kasım geldi. Canımız Atamız...Biz yine okulunda toplanıp anma töreninden sonra İstanbul'a doğru yola çıktık. Halen daha oradayız. Cumhuriyete sahip çık bebeğim, o bizim değerlimiz.

240. Hedeflerine ulaştığın yazların bol olsun

Yavrucuğum, 6 buçuk yaşını sürdüğün bu yaz bence ikimiz için de unutulmazdı. Bugün 14 Ekim ve biz az önce denizden geldik. Bu yıl son girişimiz olabilir, havalar serinledi serinleyecek. Şimdi sen ödevini (K fasikülü) yaparken ben de ne zamandır yazmayı planladığım bu yazıyı yazıyorum. Neden unutulmaz bir yaz geçirdiğimize gelince. Bu birkaç ay öğrenmeyi istediğin pek çok şeyi denediğin ve başarılı olduğun bir yazdı. Birlikte hayaller kurmuş, çeşitli hedefler belirlemiştik.

1. Yüzme öğrenmek. 

İlk kendi kendine yüzmeyi Akyaka'da yaptın.
Planlarımızda olmayan dalma işini de
Yalıçiftlik Gerenkuyu'da becerdin.

2. Bisiklete binmek.

İlk gün benim, ikinci gün babanın çabasıyla
üç günde hallettin.

3. İp atlamak.

Kendi kendine çözdün.

4. Ayakkabı bağlamak.

Yardımımla öğrendin.

5. Amuda kalkmak.

Jimnastik kursunun büyük etkisi oldu.

Çalıştıkça başardın, başardıkça daha çok çalıştın ve mutlu oldun. Sen mutlu oldukça ben daha da mutlu oldum. Seninle gurur duyuyorum bebeğim. Bunların hiçbirini yapamamış olsaydın da gurur duymaya devam edecektim çabanla ve kararlılığınla... Daha çok şey başardığın yıllara...

239. İlkokul 1 şahane geçsin

 Kuzucuğum,

Bugün sen ilkokula başladın. (Daha doğrusu dün yazmalıyım çünkü seninle birlikte uyuyakaldım akşam ve bu yazıyı gece 1'den sonra yazıyorum.) Bu bloga yazmaya başladığımda sen daha karnımda üç aylıktın. Cinsiyetini bile öğrenmemiştik henüz. Şimdi o gelincik tohumu boyutundan, mini mini 1'lere evrildiğine inanamıyorum gerçekten. 

Oryantasyon gününde Pişi seni uğurladı.

Dereköy İlkokulu'na başladın. Yoğun çabalarımız sonucu oldu bu. Zaten iyi bir okul olduğunu biliyorduk, hakkında güzel şeyler duyuyorduk buraya taşındığımızdan beri. Derya ve Kiraz da oradaydı ve Elif ile Gözde de çok memnundu bu seçimden. İş, ikametimizi almaya ve iyi bir öğretmen ve az mevcutlu bir sınıf dilemeye kalmıştı. Okul müdürü işi sıkı tutuyor ve ikametini alanlardan çok Dereköylülere öncelik vermek istiyordu. Neyse sonunda bizi almayı kabul etti. Geçen perşembe ve cuma oryantasyon günleriydi ve okulda sadece birinci sınıf vardı.

İkinci oryantasyon gününden...

Sınıfın şimdilik 29 kişi. Bu bir devlet okulu için kabul edilir bir sayı. Öğretmenin Neval Öğretmen. İlk izlenim olarak güler yüzlü ve samimi. Sen de sevdin, önemli olan bu. Umarım sana güzel izler katar, çünkü ilkokul öğretmeni unutulmaz. Okula uyum günlerinde zorlanmadın, bu içimizi rahatlattı.

Ve ilk gün geldi çattı. Sabah 7 buçukta uyandık. Ben beslenme çantanı hazırlarken sen kahvaltını yaptın. Evet artık sen her gün evde kahvaltı yapmak durumundasın, ben de sana beslenme hazırlamak! Bunlar tatlı rutinler. Hiç şikayetçi değilim.

Beslenme kutun ve sürpriz notum.

İlk beslenmen buydu.

,

Okul yolunu tuttuğumuzda saat 8:40'tı. 10 dakika sonra okulun bahçesindeydik. Kısa bir törenin ardından sınıflarınıza dağıldınız. Ben okulun karşısındaki fırının terasında kahve içmeye gittim ve ilk tenefüse kadar beklemeye karar verdim seni. Çıktın ve hemen bana el salladın. Sonra da Kiraz ve Derya'yı buldun. Ben de eve döndüm. Sen okuldayken evde biraz heyecanlı ve şaşkındım. Aynı senin sabah okul bahçesindeki halin gibi.

1/A

Okulun çıkış saatini zor ettim diyebilirim. Geldiğimde sen sanki aylardır okuldaymışçasına rahattın. Teneffüste Kiraz ve Derya ile takılıyordun. Hatta herkes çıktı neredeyse biz Derya ve seni zor ikna ettik bahçeden ayrılmaya.

Sizi çekerken yakalandığım o an!

,
Sonuç olarak bence güzel bir başlangıç yaptın Milakuş. Gerisi daha da harika geçer dilerim. Seni seviyorum yavrum.