228. Yeni evde mutlu ol

Kuzucuğum, Mart bitmeden bir post daha gireyim.

Biz bu arada bir kez daha İstanbul'a gittik geldik seninle. Yaklaşık 10 gün kaldık. Bir kez daha kar yağdı, sonra yeniden bahar geldi hem İstanbul'a hem Bodrum'a. Ve güzel haber, buradan ev aldık sonunda. Gümüşlük'ten. Bahçesinde iki adet genç zeytin ağacı olan bir ev hem de. Biri senin olacak diğeri İnci'nin. Kışa doğru taşınacağız. Koşarak denize gidebileceğin bir ev... Aynı Zackarina gibi. Ve belki kendi Kumkurdu'nu bulacağın bir ev... Temennim orada da buradaki kadar mutlu olman. 

227. Bitkileri tanı

Yavruşkom da Miloşkom...

İlk kez yazmadan geçirdiğim bir ay olmuş 2022 Şubat. Oysa o bir ayın büyük kısmında İstanbul'daydık. Sonra benim ve babanın da doğum günü o aydaydı. Fotoğraflarla kısa bir özet yapayım. İstanbul'da doya doya sevdiklerimizi gördük diyemiyorum çünkü teyzenler iki hafta boyunca izoleydiler, covid oldular. Ama yine de uzunca zaman geçirmek güzeldi. Arkadaşlarımla buluşmak da... Birkaç gün önce covidde sınırlamalar esnetildi. Sanırım iki yıl geçtikten sonra artık zayıfladı.

Bu arada Bomonti'deki evi özel eşyalarımızı kilitleyerek airbnb'den kiraya verdik. Ekimde Kozyatağı boşalana kadar böyle olacak. Baban geçen hafta halanı göz doktoruna götürmek için gidip gelmişti İstanbul'a, yarın da kiracılar için gidecek, üç gün sonra dönecek. Sen okula başladın yeniden. Özlemişsin, hemen adapte oldun. Bugün Pişi, sen, ben yürüyüş yaparken Google Lens uygulamasını kullanarak bilmediğimiz pek çok bitkinin ismini öğrendik. Buna bayıldın. Botaniğe karşı müthiş bir ilgin var. Yeni bir şey öğrenme merakı her ne hakkında olursa olsun iyidir. Öğrendiğimiz çiçekleri ve ağaçları unutmaman dileğiyle...

 

226. Kumsalda kutla

 Güzelim,

Uzun bir ara olmuş yazmayalı. Doğum gününün ertesi günü İstanbul'a geldik sonra da fırsat bulamadım. Doğum gününü Gümüşlük sahilde kumların üstünde kutladık. Emeller ve sınıftan birkaç arkadaşın aileleriyle birlikte geldiler. Gerçekten çok tatlı ve doğal bir kutlama oldu. Sen denizkızı kostümüyleydin önce, sonra da çıkarıp arkadaşlarınla eğlendin. Hava limonata gibiydi, kamp sandalyesinde oturup ailelerle muhabbet keyifliydi, pastan lezzetliydi. Bir kere daha kumsalda böyle bir kutlamaya katılalım istiyorum. Kimbilir belki bu, senin düğünün olur. Koskoca 5 yaşında bir kız oldun. Yardımcım, arkadaşım, canım... Nice yıllara... Bu arada artık bir defterle mi devam etsem diyorum bu yazılara... Demin bloga giremedim, bir anda uçup gitmesinden aşırı korkuyorum. Çıkış alacağım sayfalardan. Şimdi biraz fotoğraf gelsin doğum gününden.

225. Maymun iştahlı olma

Bir tanem,

Baleye başladın burada da büyük hevesle. Tan Sağtürk Akademi'deki ikinci dersin de geçti, arkadaşların Kiraz ve Mila ile. Kostümler alındı, aidatlar ödendi. Bugünkü dersin sonunda hafif bir memnuniyetsizlik sezdim sende. Ama bunları kulak arkası etmeye kararlıyım, en azından bir süre. Biraz çabalamanı, zora gelince kaçmayı alışkanlık haline getirmemeni, ayran gönüllü olmaya yatkın olmamanı sağlamaya çalışıyorum çünkü. Belki ihtiyacın olan da bu. Küçük bir disiplin ve istikrar ışığı görmek istiyorum sende. Bir şeye odaklanıp çalışıp çabalamadan sonra gelen başarının insana verdiği hazzı şimdiden kıyısından duyumsamanı diliyorum. Yani bu kadar kolay sıyrılamayacaksın bu sefer. Ama olmazsa da olmaz zaten. Sevdiğin bir sanat dalı ya da spor çıkacaktır elbet. Seni seviyorum.

Not: Bu arada yeni bir yıl başladı, ilk kez Bodrum'da geçirdik yılbaşını. Nilüferlerleydik. Covid coştu yine dünyada :( Sağlık ve huzur tek dileğimiz bu yıldan. Ve eksilmemek...

224. Nineni unutma

Bir taneciğim...

Biz seninle 8 Aralık'ta İstanbul'a gittik, 11 Aralık günü ise nineyi kaybettik. Sanki onu uğurlamaya gitmişiz gibi oldu. Son bir yılda çok çekti anneannem. Görme ve işitme duyusunu yitirdi, bacaklarından sonra... Ama aklı hep yerindeydi son ana kadar. Öyle iyi ve güçlü bir kadın tanımadım ben. Beni büyüten kadın, göç eden kadın, eli hamur, yük ve çiçek yutan kadın. Torununun çocuğunu gören, evlat acısını bilen, torun acısı gizlenen kadın. İsminin nedeni, kalbimin biriciği, seni çok seven ninen, canım anneannem huzurla uyu. Sen de onu hep hatırla kızım.

Not: Sana açıkça söyledim ninenin ölümünü. Gözlerin doldu. "Tamamen mi?" dedin. "Ama bu çok kötü bir şey çünkü onu çok seviyordum. Hayatımda ilk kez bir insan öldü" dedin. Yaşlı olduğunu, çok uzun ve güzel bir hayatı olduğunu söyleyince de kendinin ve babanla benim de daha uzun yaşayacağımızı sorguladın. Ah bebeğim, umarım. Allah sıralı ölüm versin. Şu an onunla özdeşleşmiş yüzüğü parmağımda, sen büyüyünce sana vereceğim.

Geçen ay seni gördüğümüz son günden...

223. Bugünü hatırla

Kuşum, dünü hatırla desem daha doğru aslında çünkü saat 12'yi geçti. Sabah okulunda çemberinize katıldım ve kitabımı okudum. Heyecanla, mutlulukla, gururla parlayan gözlerini, bana verdiğin ve işe yarayan şans yüzüğümü unutmayacağım. Sen de unutma. Çok güzeldi. Sana iş hayatı anlamında rol model olduğumu hissettiren bir gündü. İlk gündü. Hayal ettiğim bir gündü. Şükür.

Not: Pişi iyileşti. Çok şükür.

222. Pişi iyileşsin

Kuzum...

Pişi hasta. Ciddi bir hastalık. Onu kaybetme ihtimalimiz var maalesef. Veterinerde ellerinden geleni yapıyorlar, biz de dua ediyoruz. Bugünkü dileğim sadece onun iyileşmesi, eski yaramazlıklarına dönmesi... Yaramaz da değildi aslında. Çok iyi bir köpek o. Akıllı bir köpek. Güçlü olduğunu da kanıtla bize kızım. Hadi...